Benim Bu Yüreğim Şiiri - Kasım Kobakçı

Aklımı baştan alıyor bu zaman,
Kabul olsun Hak katında dileğim,
Tüttü bacamdan göğe doğru duman,
Kırıldı isyan eden sert bileğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.
*
Dünya dediğin kurulmuş bir pazar,
Şeytan içime girip oyun bozar,
Melekler her gün sevabımı yazar,
Bal dolu sanma benim boş peteğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.
*
Bitti nefsimle verdiğim o savaş,
Ruhum huzura eriyor bak yavaş,
Dindi içimde alevlenen telaş,
Azık oldu aşk benim tek ekmeğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.
*
Açıldı bana Hakka giden o yol,
Sağ elim verdi sol yanım oldu bol,
Nur ile doldu gövdemde cılız kol,
Aşkın ipiyle örüldü yeleğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.
*
Döneceğimiz yerdir kara toprak,
Döküldü güzde ağaçtan her yaprak,
Oldum ben Hakkın yolunda bir çırak,
Bal vermez oldu bahçemde çiçeğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.
*
Bir damla iken olduk derin deniz,
Kumların üzerinde silindi iz,
Onun nuruyla aydınlandık hep biz,
Çarklarda ezildi bütün emeğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.
*
Koptu sazımda tını veren o tel,
Gözümden aktı yaşlar misali sel,
Dedi melekler hadi cennete gel,
Yıkıldı benim çürük can direğim,
Tanrı'ya düştü benim bu yüreğim.