Ben miyim sadece özleyen? Şiiri - Gece G ...

Ben Miydim Sadece Özleyen?

Her şey yerli yerinde sanıyor dünya,
Bir ben dağınığım biraz.
Masalar düzenli, sokaklar sakin,
İçimde donmuş bir kalp.
Bozuk bir saat zaman artık benim için,
İçim soğuk, aklım rüzgârlı.

Gökyüzüm gri, sesler cızırtılı,
Nefesim kesik, ruhum dalgalı.
Bu ayrılık nereden çıktı?
Bir nokta mıydı aramıza giren?
Bekliyorum hâlâ yazmanı,
Ah sevgilim, ben miydim sadece özleyen?
Yokluğun öyle sessiz geldi ki bana,
Önce bir eksiklik sandım.

Sonra anladım; sen gidince
Bir ömürlük alışkanlığımı kaybetmişim.
Şimdi geceler sen kokuyor hâlâ,
Yastığımda kalan son hatıran gibi.
Gözlerimi kapatınca yanımdasın,
Açınca dünyanın en uzak yerindesin.

Kim bilir hangi gökyüzüne bakıyorsun şimdi?
Ben hâlâ aynı yıldızı seçiyorum.
Belki sen de görürsün diye,
Her gece içimden adını geçiriyorum.
Sana kızamıyorum sevgilim,
Kırgınlığım bile seni seviyor.
Kalbim, senden kalan her parçayı
Bir hazine gibi saklıyor.

Ama bilmeni isterdim...
Gidişin sadece bir ayrılık değildi.
Sen giderken benden biraz benliği,
Biraz umudu, biraz da yarını götürdün.
Şimdi biri adını sorsa,
Gülümseyip geçiyorum.
Ama içimde bir yer hâlâ karanlık
Yine de senin gelişine kapıyı aralık bırakıyorum

Belki dönmezsin...
Belki bu şiir hiç ulaşmaz sana.
Belki de çoktan unuttun beni,
Bir zamanlar "ezberimsin" dediğin kadını
Ama ben unutamadım sevgilim.

Çünkü sen, sevdiğim adam olmadın sadece;
Sen, dualarımın arasına karışan isim,
Hayallerimin içinde kurduğum ev,
Kalbimin en güzel köşesine bıraktığım ömür oldun.

Aşk bazen kavuşmak değilmiş,
Birini gittiği yerde bile sevebilmekmiş.
Bir ses duymadan beklemek,
Bir iz görmeden inanmakmış.
Eğer bir gün yollarımız yeniden kesişirse,
Sana neden sustuğumu anlatamam.

Sadece gözlerine bakarım.
Çünkü bazı hikâyeler konuşarak değil,
Eksik kalan yerlerinden anlaşılır.
Ve eğer hiç dönmezsen...
Bu şiirin son satırında kalacağım.
Adını son kez kalbime fısıldayıp
Sessizce gecenin içine karışacağım.

şunu bil sevgilim;
Ben senden geçmedim...
Ben seni beklemeyi öğrendim.
insan herkesi unutabilir,
Ama kalbinin bir ömür ev bildiği kişiyi
Asla tamamen kaybedemez.

yıllar sonra bile biri bana
"En çok kimi sevdin?" diye sorarsa,
Hiç düşünmeden seni anlatacağım.
bu hikâyede ayrılan sen oldun...
seven, son nefesine kadar kalan ben.!