Belkide Şiiri - Mevlüt Bektaş

Kim bilir?
Benden daha iyi yokluğunu,
Belkili günler, çıkmıyor aklımdan.
Olasılıkları topladım.
Teker teker ardından.
Hep yarım kalıyor,
Bir tam etmiyor aslında.

Bir karşılığı da yok,
Bende, ömrün.
Yarınsız geçiyor zaman,
Ümitler bitiyor, peşin sıra,
Karanlıkta, unutuluyor, gönül.

Bir yalnızlık yağıyor, sorma
Kayboluyor, kayboluşlar, yağmurda
Bilmiyorum, ne kalır?
Sonrasında, bu balçık da,
Bu çamurda.

Her gün, bir sen kopuyor,
Benden sessizce,
Siliniyor, sonra hatırada kalan.
Hiçliğe doğru, giderken zaman.
Anılar sayfasında, bir an
Hepsi bu