Belki Şiiri - Hakan Dağlı 2

Bir ahh kaldı geceden…
Bir de gitmeyen hatıralar…

Ne kadınlar geçti ömrümden bir ahh ile
Kimi yağmur kokardı kimi hazan ile
Bir gülüş bıraktılar solgun akşamıma
Sonra kayboldular ince bir sis ile

Ne hayaller büyüttüm kırık masalarda
Adları yankılandı eski şarkılarda
Bir mendil gibi düştü yalnızlık omzuma
İçim üşür dururdu sonbahar rüzgârında

Ne zaman bir şarkı duysam
Bir yüz düşer aklıma
Sanki hepsi yarım kalmış
Bir sevdanın kıyısında

Ne kadınlar sevdim belki de yoktular
Dokunsam da içimde yarım bir uykudular
Şimdi hatıralarda ince bir sızı gibi
Eski bir şiirdiler… belki bir şarkıydılar

Ne kadınlar sevdim rüya mıydılar
Bir akşam üstü gibi gelip kayboldular
Ben hâlâ aynı yerde onları ararken
Bir kırık beste gibi içimde kaldılar

Ne sevdalar sakladım gece lambasında
Kimi gözyaşı oldu kahve fincanımda
Bir “kal” desem gidip uzaklara vardılar
Ben hâlâ beklerim aynı istasyonda

Kimi sustu gözümde eski fotoğraflar gibi
Kimi geçti kalbimden yarım dualar gibi
Bir sigara dumanı dağıldı gecelerde
Hepsi şimdi içimde kırık aynalar gibi

Belki hiç olmadılar…
Belki de ben çok sevdim…
Bir şehrin yağmurunda
Hepsini sana benzettim…