Belki 2 Şiiri - Oğuzhan Türkoğlu

Belki taşıdığım yük kadar sessizim
Ve kimsenin duymadığı çığlıklar kadar yalnız.

Belki eksildiğim yerlerden büyüdüm
Ve kırıldığım kadar güçlendim hayata.

Belki her veda bir başlangıcın gölgesidir
Ve her kavuşma, yeni bir ayrılığın habercisi.

Belki insanlar yüzüme baktıkları kadar tanıyor beni
Ama ruhuma dokunacak kadar yaklaşamıyorlar.

Belki umut ettiğim kadar bekledim zamanı
Ve sabrettiğim kadar yoruldum.

Belki en güzel cümleler hiç söylenmedi
Ve en derin duygular sessizliğe emanet edildi.

Belki doğrularım yanlış zamanda çıktı karşıma
Ve yanlışlarım bana en doğru yolu öğretti.

Belki aradığım yer hiçbir şehir değildi
Sadece huzur dediğim şey, kendi içimdi.

Belki yarın bambaşka biri olurum
Ama geçmiş, ismimi fısıldamaya devam eder.

Belki de insan, yaşadığı kadar değil;
İçinde sakladıkları kadar vardır dünyada.