Buraları çok karanlık
Şimdi yavaş, yavaş
Yaklaşsaydın bana
Keşke birazcık...
Tutunsaydın ellerime
Dokunsaydın gözlerime...
Güzellikler insanları çeker.
Farkında olmadan
bir tebessümü hisseder
uzaklarda biri.
Sevgi dolu bir kalbe
koşmak ister
Nerelerdesin?
Kaç papatya?
Kaç gonca ötemdesin?
Hangi mevsimi okşar?
Sıcaklığı
Şiir ellerinin...
Gecenin gardiyan zamanları
Örüyorlar hızla
Hücremin taşlarını
Şahiti sen
Hakimi sensin
Bir boşluk aramamın
“Elma dersem çık
Armut dersem çıkma...”
Güzellikler çoktu
Çocukluğumun geçtiği
Doğup, büyüdüğüm sokakta
Geçmeyen bir mevsimmiş aşk
Yitimsiz ve direnen zamana...
Gözlerim takılı gökyüzüne
Bakardım saatlerce sana
Küçülürdü sonsuzluk
Sen çoğalırken içimde
Köpürür deniz,
kusar öfkesini
zavallı kıyılara.
Kıyılar ne yaptı
ey deniz sana,
köpüren dalgalarını
Şu sükunetimin tülünü
Çekiverse biri hani
Sanki dağlar düşecek
Denizler dökülecek...
Sen böyle değildin
Ne zor bir adam oldun
Sağ elimde kalemim
Sol elimde yüreğim
İşte benim dizelerim
(Şiirlerim diyemedim
Haşa şair değilim)
Gönül sofrasıdır bu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!