Ne saçlarının kokusu gecede,
ne o eski ben nefes nefese
sende, tende, hecede…
Gülmek yasak, ölmek yasak,
düşlemek de…
Al bir at koşumu ruhum aksine
Hayal bitti.
Kurudu iç denizim…
Hemen yitecek izler,
gizler…
Biliyorum silinecek
uslarımızdan zamanla
oralarda kalmıştı aklım,
haylaz akşamlarında yazın,
kar, buz türkü barlarda
afraların tafraların...
barışırdık ertesinde
bahardık biz çünki
Anne ve babamın
Anne ve babalarından
Çok öncelere dayanan
Ucu, başı kaçmış
Neresinde olduğumu
Bilemediğim
Gözümün önünde her an
Gönlümün görmeyi reddettiği
Sütunlara manşet çirkinliklerin
İnkar etmiyorum az okşamadı ruhumu meltemin
Fakat sana sınırsız açtığım şu bağrıma
Feryadı, figanı ve dahi her şeyi sen öğrettin
Uyuyup uyandım hep duvarlar...
Bir ışık, bir gölge düşmez odama
Kıpırdamaz bir ağaç ve bir kuş da
Bir göz gökyüzü bulunmaz arayınca...
Bilmezmişim gibi rengini meraklanırım
Perdelerde sımsıkı kapalı ya...
En sevdiğim taze kokusu günün
Heyecanı o sabah kuşlarının
Mutluluğu bahçemdeki o tek gülün
Fırından ekmek almış bir adam
Sanırsınız İstanbul’u fethetmiş de
Salına salına geliyor edalı yukarıdan...
Sensiz geceler boyu
Yürüdüğüm şu yollarda
Her renkten dem vurur bahar ruhuma...
Sen yakarken gecenin hüzünlerini avucuna
Bir tebessüm kadar manidar ama acıtmayan
Pembe bir yalnızlıktır giyindiğim yokluğunda...
geldik yine kapına usta
söyle evlat diyorsun, söyle
gözlerime baksan, anlasan
yorgunum...
gece diyorsun gece
ruhunda gece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!