BİR DAHA ADIMI ANMASIN SÖYLE
Bir gün görür isen o vefasızı
Bir daha adımı anmasın söyle
Dinmesin içinde yürekte sızı
Bu suç benim suçum sanmasın söyle
Terk edipte gitti dost bildiklerim
Yalnızlık kapımı çaldı çalacak
Duysun cümle âlem tüm sevdiklerim
Azrail canımı aldı alacak
Mertebe, mertebe yükselip indim
Göklerden yağan kurşun bir yağmur seli gibi
Toplasam birer, birer seçilmez Çanakkale'm
Her karış toprağına tutkunum deli gibi
Et kemik'ten bir duvar geçilmez Çanakkale'm
Dile gelse konuşur şu dağ şu yamaç dere
Dur durak bilmeden sarsam yar seni
Gülsem güller yaban, sensiz can hanım
Nasılda sevmiştim ah bilsen beni
Yelsin kor bedende sessiz can hanım
Kalmasa dizde fer kolum budansa
Çaresizlik çıkar her dem karşıma
Bu derdime el atmazsa yar benim
Şevk şıkat ederim şahlar şahına
Bu derdime el atmazsa yar benim
Ne günüm gün olur ne yaz, da yazım
Dilimdeki cümlede hasret koydum adını
Ey gönlümün sultanı rüyalarım kadını
Karanlık gecelerden zevk hevesin tadını
Almadan bitecek mi, bitecek mi bu gece
Kızgın bir Güneş gibi yaktıkça kavurdun hep
Küstüğüm o yâre bir haber saldım
Duymasın kulağım azarı diye
Nefsi emareden türlü ders aldım
Bu gönül sevdanın pazarı diye
Halimi arz ettim halden almadı
Felek ne suçum var günahım nedir
Arayıp gönlüme yar bulamadım
Yaram hicran oldu suçum sevmektir
Baş koyup yatacak yer bulamadım
Hasret dağlarında gezdim gün be gün
Seyyah olmuş şu gönlümün maralı
Bir iptida bir çıkar yol bulamaz
Yorsun tutmuş kalbi kökten yaralı
Gelse tabip derde derman olamaz
Dört köşe içinde bir başka yeri
Bitersin gün güne kalmaz eserin
Dertlerin ucuca ulamaz mısın?
Kör balta misali yontmaz keserin
Dal verip boynuma dolamaz mısın?
Ne benliğin kalır ne hatır soran
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!