Sevdan yüreğimde kapanmaz perden
Yazım kış etmeden gel karagözlüm
Ömrümün son demi gönül sahnemden
Çekilip gitmeden gel karagözlüm
Açılmış dalında mevsim baharım
Kaşına gözüne kurban olduğum
Gel dersen bu gönül gelmez mi niye
Ya ılık bir nefes ya tebessümle
Gül dersen bu gönül gülmez mi niye
Sevda rüzgârında savrulup durdum
Adın dilimde bir hece
Ben kıymetin bilmez miydim?
Seni gördüğüm o gece
Gel deseydin gelmez miydim?
Sararmış gülün yaprağın
Ömrümü verdim sana birçok şeye değerdin
Gözlerinden yaş akar ağlamaya gelmişsin
Gün gelir belki bir gün belki sende severdin
Sanki şu Lal dilimi bağlamaya gelmişsin
Geçen zamanı bile kıskandım senelerden
Ne bende hal kaldı ne sende derman
Eriyor içimde yağım gelsene
Geçer mi yıl böyle sensiz bir zaman
Pas tuttu bak gönül dağım gelsene
Ne kadar sevmiştik ne kadarda biz
Saçlarıma ak düştü sayıklarken adını
Ne kadehler can verdi ne o ıslak dudaklar
Almadan gidiyorum zevk hevesin tadını
Bomboş kalsın o yerler o cadde o sokaklar
Kuruyan yaprak gibi savruldum yana, yana
Yokluğun bir zulüm olsa da baştan
Çektiğim acıya aldırmadan git
Yüreğim kas katı olmuşken taştan
Düştüğüm o yerden kaldırmadan git
Hiç pişmanlık duyup ağlamam inan
Çare diye çaresizlik sattılar
Derdimize dert kattılar gel hele
Üstümüze dert koymadı attılar
Bizi bizle avuttular gel hele
Ne bıktılar onlar ne biz uslandık
GELİN
Bir sonbahar günü şafak vaktinde
Açılmış göğsünde güllerin gelin
Bellik’i halinden dertlisin sende
Gecenin sarhoşu gözlerin gelin
Başımda bir duman bir fırtına var
Estikçe esiyor gene bu akşam
Yüz çevirmiş benden can bildiğim yar
Bir atıp kesiyor gene bu akşam
Gözümde gözyaşı sele dönderdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!