Bahar, nisanla düşer gönüllere
Ve canlanır yürekler
Sonra bir bülbül sesi duyulur
Çıkar goncasından güller
Kaçma benden
Kovalatma kendini
Bilirsin eskiden tanırım seni
'Tavşan kaç tazı tut' oyunundan
Çocuktuk daha
Bir bebek ki sorma gitsin
Anlatılmaz hissedilir
Bir sevgi ki sorma gitsin
Yüreği ağzına getirir
Dünya tatlısı'' Ezgi'' bu
Ben öldüm
Bir dehlize gömdüler beni
Derin bir gözde bulmuşlar cesedimi
İtilmişim
''Faili meçhul'' demişler zabıtlarda
Bulamamışlar katilimi
Mevsim yaz
İçim zemheri
Yine çığlıklar yarıyor
Karanlık bir çemberi
Kimbilir kaç kişi daha
Devrildi sokağın ortasına
Bir sessiz sahilin kıyısındayım
Karanlık bir gecenin tam ortasında
Yıldızlar avuçlarımda ,mehtap tepemde
Sense yüreğimdesin
Bir deniz fenerinin ışığındasın
Aşk
Bir cümlelik aşktı yaşadığımız
Bir derin bakış
Bir tatlı gülüş
Bir de gerekirse uğruna ölüş
Aşk yalancıdır aldatır
Hayallere sürükler seni
Alınca seni avuçlarına
Kanatır yüreğini
Aşk alaycıdır eğlenir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!