Bayram yeri değil, sanki olmuş cenk yeri
Kaçan boğalar da arenaya çevirmiş o yeri
Kimi bıçak, kimi satır, kimi balta, almış eline
Kurban keseğim derken kesmiş bir yerlerine
Düşmüş kimi kurbanlık kimi hastane yoluna
Duygularımı bir türlü bastıramadım
Sayısız şiirler yazdım bastıramadım
Kitaplaştırıp dostları ulaştıramadım
Anca, internet sayesinde ulaştırdım
Bu hususta arşınlamadığım yol kalmadı
Ay yüzlü, ahu gözlüm
Tatlı dil, güler yüzlüm
Neredesin nazlı yarim
Arşa ulaştı ahu zarım
Bak bozuldu yine moralim
Mevsimlerden bahar günlerden salıydı
Veda zamanı değil/kavuşma zamanıydı
Canlılar kış uykusundan yeni uyanmıştı
Arz yeşile, gökyüzü maviye boyanmıştı
Son vedalaşma olacağını hangimiz bilebilirdik ki
Geldi çattı askerlik çağı
Beni bekler asker ocağı
Ah ne sıcaktı, o anne kucağı
Ama, kışla peygamber ocağı
Veda edip, düştüm gurbet yoluna
Duvarda asılı, kupürlü perde
O yar düşürdü beni bu derde
Ellerin sediği birer birer geldi
Yârimin hasreti kalbimi deldi
Acep benim yarim niye gelmedi
Ne yalanım ne dolanım var
Çekilmesi zor bir çilem var
Ne ilmim ne de irfanım var
Ama yüreğimde sevgin var
Kalbim hep aşkın için atar
Ansızın aşk ateşi düştü sineye
Çözün şu yakamdaki düğmeyi
Görmeye gideceğim sevdiğimi
Karar verdim uğrunda ölmeye
Ahbap gülme komşuna gelir başına
Yoktur arkamda kalacak olan malım mülküm
Yok yalanım olmaz ne ağlayanım ne soranım
Pek anlaşılmayan kırık dökük ifadeli kelamım
Bir de bencileyin yetim kalacak olan kalemim
09.04.2004-09.04-İst.
Kökü ta Adem ile Havva’yı dayanan ulu bir çınar
Suyu içildikçe içilen, içildikçe de yakan bir pınar
Ne bu aşk çınarı kurur/ne de bu aşk pınarı kurur
Yok olsa da nice aşık, aşk kıyamete kadar durur
25.02.2005-02,25
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!