Bayram Ataç Şiirleri - Şair Bayram Ataç

Sahteden bir resim
Takmadan bir isim
Jeton cu olmuş
Böyle bir kesim

Ora bura meydanda

Şanlı Türk olarak, Kızıl elmadır hedefimiz
İslam inancıyla dolu, bizim her neferimiz
Altın harfle yazıldı, tarihe bütün seferimiz
Türküm ulan ben Türk, Türk oğlu türküm

Zaferler yazarak kurulur, benim vatanım

Dar geldi bana, çukur ova yenice
Ben ne derim, kayın baba gelince
Seni böyle, kanlar içinde görünce
Uyan alim, uyan, uyan sabah oldu

Evimizin önü, baştan aşağı kiraz

Aslımız deniz gibidir, dalgası hırçın olur
Türklere bulaşan, ecelini candan bulur
O kimliği taşımak, bambaşka bir gurur
Uyan ey şanlı Türk, bak tarih seni bekler

Yazdığımız destanlar, çağlar boyu sürdü

Uyan gönlüm uyan, bak ikimiz kaldık
Bir hayırsız uğruna, yandıkça yandık
Bu sevdayı ikimiz, bir ömürlük sandık
Uyan gönlüm uyan, bak ikimiz kaldık

Senin yüzünden, bak sarardık solduk

Razıyım Veysel olup, aşkınla kavrulmaya
Canım kurban Resûl’e, ayağına sarılmaya
Zikrim aşkınla dolup, özümle yoğrulmaya
Keşke Veysel misali, bende aşkla yansaydım

Çoban kadar kul olan, hakikatte denizdir

Kağıt kalem oldun fermanımı yazdın
Kazma kürek oldun, kabir imi kazdın
Şu gönül bahçemi, talan ettin bozdun
Vurma zalim vurma, ben yaralıyım
Ömrü talan olmuş, bahtı karalıyım

Kuru yaprak misali rüzgarda savurdun
Beni mecnun eyledin çölde kavurdun
Çaresiz düştüm eline vurdukca vurdun
Senin neyine güveneyim be yalan dünya

Kimlere güveneyim söyle yalan dünya

Beni oyuncak sandın, benle oynadın
Ben acı çektikçe, oynamaya doymadın
İncinir mi, kırılır mı, bir gün sormadın
Yalanmış, her şeyin yalan
Yalanmış, o sevgin yalan

Dosdoğru odunu dergâha çekti
Dünyayı gönlünden ebedî söktü
Taptuk ocağında kül olup çöktü
Hara döndü gönlü yandı kul yunus

Her an özlem çekti yüce divana