Yandı kul yunus Şiiri - Bayram Ataç

Dosdoğru odunu dergâha çekti
Dünyayı gönlünden ebedî söktü
Taptuk ocağında kül olup çöktü
Hara döndü gönlü yandı kul yunus

Her an özlem çekti yüce divana
Dost diye sarıldı bütün cihana
Hak sırrıyla baktı bütüm insana
Kora döndü aşkı, yandı kul Yunus

Kalbin eleğinden hep sırrı süzdü
Nefsinsen zinciri söküpte çözdü
Bir damla deryada ummanı sezdi
Nâra döndü kalbi, yandı kul Yunus

Deryazsız damlada kendini buldu
Hakkın rahmetiyle göl gibi doldu
Gaflet perdesini gözünden yoldu
Zâra döndü Gülü, yandı kul Yunus

Dünyanın renğinden sıyrıldı canı
Hak aşkıyla yandı hasat harmanı
Ömrüne giz yaptı koca ummanı
Sırra döndü sözü, yandı kul Yunus

Bayram erdi sırra döküldü yaşı
Yunusun yolunda yaz oldu kışı
Gönlünü süsledi Rabbin nakışı
Nûra döndü kabri, öldü kul Yunus
Demiş Bayram Ataç