Bizim uşakların gözyaşlarıdır deniz…
Bizim uşaklar denize bakar!
Coşar Karadeniz’in çırpınışıyla,
Horon teper bizim uşaklar
Denizin azgın dalgalarının üzerinde…
El ele tutuşarak sefere çıkarlar
Martılar uçar Rumeli Hisarı’nın üzerinden
Boğazın mavi sularına düşer
Gümüş kanatlarının ışıltısı;
Düşlerindeki İstanbul’u arar
Uyuyan zaman kesitinde…!
Bu akşam,
Anılara doğru aksın zaman biraz da...
Ay ışığı uyusun boğazın mavi sularında.
Ve sene bin dokuz yüz bilmem kaçın yaz gecelerinde...
Bir taş plak koy gramofona;
Adım adım gezdim ben bu köyleri,
Yollarını ben bilirim bana sor.
Şakıyıp öterdi şen bülbülleri
Dillerini ben bilirim bana sor.
Türkülerin bulutların üstünde,
Umutların yüreğinde be çocuk…
Bir rüzgarın esmesini beklersin
Ta Evren’in ötesinden be çocuk…
Yürüyorum bir başıma,
Sonbahar yağmurları düşüyor toprağa.
Yolun neresindeyim,
Ay Ocak,
Yıl 1974
Kar yağıyor dağ köylerinin birinde Anadolu'nun
Buz tutmuş yürekler,
Evlerin damında kara bulut...
Bir demet bulut kümesi geçti buralardan.
Bakır renkli…
Darmadağınıktı yorgun saçları,
Zincire vurulan düşlerim gibi.
Asya bozkırlarının toprağı kokuyordu
Bizim çocukluğumuzda,
Akşamları yoktu sabaha doğan güneşin….
Avuçlarımıza alırdık,
Dağların doruklarında kümelenen bulutları,
Savrulmazdı umutlarımız,
Rüzgarların önünde…
Biz birbirimizi anlarız yedi bin yıldır,
Ayni dili konuşuruz,
Ayni inancı paylaşırız,
Acıları,sevinçleri bölüşürüz,
Ayni toprağın ekmeğini yer,suyunu içeriz,
Bizi anlayamayan birisi varsa




-
Bayram Ali Bayram
Tüm YorumlarŞairler,tarih boyunca yaşadıkları toplumun sözcüsü olmuşlardır.