Serçeydim dalında kışta baharda
Yel öptü saçımdan savurdu karda
Gönlümde alevsin yazda bahurda
Bahardan Sana çiçek getirdim
Bahardan miras hüzün izleri
mevsim sararmış solgun gözleri
Geceler uryan soğuk yüzleri
Bahardan bahara gözü kalır
Yaprakta sonbahar duruşu
Vardım bağçeye seyran eyledim,
Gül damladı yanaklarıma
Bir hoş nefes eyledim
Bal bulandı dudaklarıma
Gönül bir kuştu uçtu dalından
Şiire küstüm
kırıldım kendimce sustum
Bir göçmen kuşu dilimde
Göçmüş katar katar uzaklara
Koynuma doluşan turnalar
Dilimde dolaşan
Bir veda zamanı geldi, şiirin sonu biziz
Kelimeler dizeler uyur da huzur içinde
Her satırda kanar bir anı her kıtada bir iz
Şiire veda ederken eylül sararır içimde
Sözlerin haykırışı dizelerde sessizleşir
Bir yaprak düşer dalından solar anılar
Rüzgar eser bağrına gülün tozu kalır
Viran olur sümbüller gülşen sızılar
Solar bahçalar çoğu gider azı kalır
Toprak kokar ıslak ve serin,
Ruhunda bir tebessüm saklıdır inler heman
Ol leylayı yeldâyı nûra gark eder heman
Mabed-i dilde makamındır senin yegane
Senden özge yoktur gönlüm mecnundan divane
Umutlar ekilir çorak hozana
Hasadı düşer dertli ozana
Elem olur hecede daneler
Aşa hasret viran haneler
Baykuşlar çöker taksimat olur
Vakt-i Esila gönülde nuranî bir cemre
Gizlenir âşıkların dîdarında bir çehre
Ey sabâh rüzgârı, vuslatı getir de bana
Zira ayrılık hecr ü merc hicranlı hâna
Gün biterken göl el açar aya
Gümüşten yollar dalar uykuya
Dağların gölgesi düşünce suya
Hüzünler sarar Van Gölü sahillerini
Karanlık çökünce karalar bağlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!