Battal Kılıç Şiirleri - Şair Battal Kılıç

Ey sevgili, bir ateş ki cihanı yakar,
Kor nefesinle yanar gönlüm aşk ile
Ferhatça deldim dağları yaram kanar
Ya kul eyle sana yahut kül eyle

Fermanın yazılsa, kahrın başımda taç

Fatihasız bir mezar kadar yalnızım
Karanlıkta kalmış kışım yazım
Viran bağda kaldı avazım
Feryada akarım nehir misali

Gecenin kahrı ruhumda oyuk açar

Leyla’dan miras bu aşk-ı derun
Mecnundan mülhem düşer bir efsun
Her nefes aşk ile rah-ı hüsün
Bu gam yükü ile sana göçtüm

Deryalar gibi çağlayan bu hal

Medet eyle ya rahman el aman
Cemâline meftun halim yaman

Müdam senden medet ister bu dil
Cümle âlemde sultansın medet

Gökyüzü ağlar figanda yürekler yanık
Mescid-i Aksa'da yangın var ölüm anlık
Taşlar titrer, tarih dile gelir an karanlık
Her yer feryat asumana ulaşan ahlar var

Kubbe altında ruhlar sönük dualar donmuş

NE BİLSİN BİZİ
Kudretten nazil akar ab-u hayat
Saadet bulur da cümle mevcudat
Zerreden küreye sende alamet
Alemi bilmeyen ne bilsin bizi

Bezm-i alemden ruhlara bir nida mıdır
La mıdır kim kuluba kalu bela mıdır

İbrahimin sedasında La ilah mıdır
Muhammedi muhabette illallah mıdır

Gönlümde bir sevda çağlar çıradan
Sızar her geceme dinmez yaradan
Derdimi dermana katar yaradan
Aşk ile kanarım, halim neyleyim

Ateşin içinden geçtim de geldim

Yorgun yüreğimden dağlar aşarken
Gözlerim ufka dalar yaş taşarken

Alevlerden eser hülyalar serin
Yakubun hasreti kuyudan derin

Yaz sıcağına aşkın harı derler
Lakin ateşin kor közü bendedir
Gam düşer bedene, kahır derler
Küllenen ne varsa yakar bendedir

Sevmem Ağustosu sebeptir derde