Yeryüzü;
bir başlangıcın ve bir son oluşun yuvasıdır.
Bir bitki var olur;
el üstünde tutar,
bir ölüye kucak açar,
bağrında saklar.
Ağırdır yer.
Taşıdığını sessizce taşır.
Ferahlık göktedir,
tevazu yerdedir.
Sakın kara bulutlara aldanma;
yağmur taşıyan bulut topluluğudur onlar.
Bir paravan misali,
gökten sonsuz maviliğini ve ferahlığını koruyan,
erişilmesi mümkün olmayan
bir hazineye ev sahipliği yapan
koca yürekli gök kubbedir.
Bu yüzden,
üzülme ve göğe bak.
Kayıt Tarihi : 10.08.2026 19:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!