Başak Kaya Şiirleri - Şair Başak Kaya

Geceyi bir mendil gibi buruşturup cebime attım,
yıldızlar kırıntı oldu avucumda.
Sokak lambaları sarı birer tanık,
suskunluğumu tutanaklara geçirmeden sönüyor.
Kapın,
eski bir rüyanın eşiği gibi,

Biliyorsun.
Bir gün başka bir sabaha uyanabilirim.
Perdelerimi senin ışığın değil, başka mevsimlerin güneşi aralar.
Adını anmadan içtiğim kahveler olur,
Ve dünya, sensiz de dönmeyi sürdürür göğsümün etrafında.

Bazen insan, kırık bir testinin içindeki son damla su gibi yaşar.
Dışarıdan bakınca eksik görünür,
Oysa kendi içinde bir göl saklıdır fark edilmeden.
Yıllar geçtikçe anlıyor insan.
Hiçbir nehir sonsuza kadar aynı kıyıyı dövmez.
Sular yön değiştirir, taşlar yuvarlanır,

Biliyorsun.
İnsan sandığından daha çok şey bırakabiliyor geride.
Bir zamanlar uğruna geceleri sabahladığı düşleri,
Dünyanın sonu sandığı ayrılıkları,
İçinden çıkamayacağını düşündüğü karanlık koridorları.
Hepsi bir gün uzaklaşıyor.

Bazen sevgi, gözlerin gördüğü yerden başlamaz.
Bir dağın ardında hiç doğmamış bir güneşi beklemek gibidir.

Kimsenin fark etmediği bir tohumu,
Yıllarca toprağın karanlığında korumak gibidir.
Çünkü bazı bağlar, suretlerden önce doğar.

Biliyorsun.
Dünya, tek bir yıldızın etrafında dönmez.
Gökyüzü milyonlarca ışık taşır koynunda.
Her gece başka bir parıltı düşer ufuklara.
Her mevsim başka bir rüzgâr öğrenir yolların adını.

Biliyorsun.
Herkesin sırtında kendini kurtaracak bir mazeret taşır hayat.
Kimi yağmuru suçlar, Kimi rüzgârı, Kimi de kırılan dalların gölgesine saklanır.
Ama bazı insanlar vardır.
Önlerine serilen baharı bile kendi elleriyle kışa çevirirler.

Bir kırık aynanın içinde
kendime gecikmiş bir yüz arıyormuşum gibi.
Sanki adım,
yağmurdan sonra kaldırıma sinen
o kısa buğuymuş da
ilk rüzgârda silinecekmiş gibi.

Bir mahalleydik
Bir Mahalleydi Çocukluk 1980lerde
televizyonun üstünde dantel örtü,
antenle ayar tutturmaya çalışan bir baba
ve susun başlıyor diye bağıran bir anne vardı.
Akşamlar erken kararırdı,

Her adımımda
aynı dar, aynı çıkmaz sokak.
Taşları ezberimde,
duvarları alnımda birikmiş.
Yürüdükçe kısalıyor mesafe,
uzadıkça içim.