Balsız Arı Şiiri - Emin Keven

Balsız arı neyse,
Çölde aldanılan bir serap neyse;
İmansız gönül de öyledir,
Dışı canlı, içi susuz bir çınar gibi.

İman olmayınca,
İyilik meyve vermez.
Kökü toprağa inmeyen bir fidan misali,
İlk rüzgârda savrulur gider.

Hiç bir olur mu
İnananla inanmayan?
Nuru görenle karanlıkta yürüyen,
Aynı menzile varır mı hiç?

Sözümüz ne üstünlük taslamak,
Ne de gönül incitmektir.
Kelâmımızın gayesi,
İfade-i iman;
Hakikati hatırlatmaktır.

Emin KEVEN
2011