Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sönmeyen bir güneş, karşında durur
İçini ısıtır kalplere rahmet
Alemin üstüne, sevdası vurur
Allah’ına kurban, sözde Muhammet

Neredeysen hayat, işte orada

Mekan etti Türk boyları vatana
Tanrı emri Malazgirtle kaydoldu
Kur’an-Sünnet hakim oldu atana
Hakka iman kalpde amel şartoldu

Muhammedin önderliği tutkuydu

Ölünce mallarım, hep evde kaldı
Eşim dostum aşkım, nasılda yandı
Verdiğin nasıhat, gönüller aldı
Bırakılan eser, hep bizim için
Bahattin Tonbul
5.5.2013

Esir olmuş gönlü, kar etmez artık
Mahkum yüreğine bırak sefilce
Çölleri aştıkça, güneşi sardık
Hayal ülkesine sensiz gelince

Ömrüm yok oluyor şu günden sonra

Ağlayarak Söyletecek

Kaç yıl oldu,sen bu elden, gideli
Rüzgarında yorgun düştüm tut beni
Acıları sağlatacak, bedeli
Ağlayarak sen takmıştın o beni

Maziler yıkamadı,değmemiş körpe kızı
Tohum saçıp bitmezse,ırmak olup aksana
Saçlarında rüzgarı, göğsündeki son sızı
Ağlayan o gözlere, ateş atıp yaksana

Hastahane önünde, yattım geçti seneler

Dün gece radyoda, şarkımız çaldı
Birlikte söylerdik, birlikte derdik
Dinlerken gözlerim, yollarda kaldı
Ruhumu acıtsa, yine özlerdik

Mezarın kazılmış, ben burda varım

Umudu sevdaya, bağlayandın sen
Yazı kışa kışı, yazda çağlayan
Karanlık gecede, parlayandın sen
Tükenmez aşkıma, yalnız ağlayan
Bahattin Tonbul
21.4.2013

Gece karanlığı, güneşin arı
Nefsine hakimlik, insanda yarı
Cehalet sarmışsa, ateşi narı
Gönülde aşkını, aydınlatırsın

Düşmandan korkarsan, gönlünü bağla

Kimim ben ben kimim,terk edilmişim
Mutlu günlerinde, saklanan çocuk
Gece rüyalarda,hapsedilmişim
Sesizce içimde ağlayan çocuk

Nedir bu gördüğüm sensiz bir rüya