Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Kadının kaderi, sevdiği için
İhanet bulursa, yürek çizilir
Taşarsa o yürek, umudu seçin
Sadakat altında, gönül ezilir
Bahattin Tonbul
23.6.2013

Sevgimin narına, yandım seninle
Ruhumun alevi, gönülde kalsa
Mum gibi eriyip, sarsam teninle
Düştüğün mezara, benide salsa

Aşkıma meze ol, düş meyhaneye

Allah’ın katında, kıymetini bil
Kaldığın dünyada, yaptığına bak
Değer yargısıyla, hayalini sil
Aldığın sevdayı, yüreğinde yak

Ammeller süratle, yaşanır ise

Bu topraklar bizim, bayraktır dümen
Son peygamberin has, ümmetisin sen
Ey uyan Türk oğlu, uykudan hemen
Oğuz Ata’mın da emanetisen

Şu kopan fırtına, içimde dindi

Küçüktüm yetimdim öyle büyüdüm
Anam babam bana. Adnanım derdi
Ateş çemberinde, yanlız yürüdüm
Eş dost beni Adnan, deyip severdi

Bir elim yağdaydı, diğeri bağda

Batan güneş için ağlamayın
Yeniden doğduğunda
Hep daha parlak doğar
Ve o zaman karar verir
Sevdiğine sevdiğini haykırır
Doğarken

Belki çok uzakta, belkide yakın
Ama belli olmaz, severse şaşkın
Umudun içinde, bekleme sakın
Rüzgarda düşerim, ağlama aşkım

Sen yeterki izle, desende bana

İçimde yanan aşk, nefsin elimde
Kaybetmeden dinle, Allah’a bağla
Onu seviyorum, gerçek dilimde
Özlüyerek haykır, Rabbime ağla

Hasretin manası, yağan yağmurda

Ne kadar gizemli, ne kadarda hoş
Sevdiğim ülkeyi görürmüyüm hiç
Sokakları özel, yollarında koş
Doğası gizemi bitermiydi hiç

Burnumda kokuyor, temiz havası

Kaybolmayan ruhum, el değmemiş yar
Kir tutmayan aşkım, çocukluktan var
Yerini alamaz, sevdalar diyar
Kanayan yaraysa, iç kanamam var

Görmesi gerçek zor, yaralar bağlar