Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Gurur ve şuurun, varlığı sende
Yüceler yücesi, sembol Atatürk
Türk gibi davranış, yatar gönlünde
Titreyip kendine, döndür koca Türk

Gerçekten sevdiği, yüce millete

Bu nasıl bir iştir anlayamadım
Vatanın içinde, kimliksiz oldum
Ne kadar hain var, tanıyamadım
Türk doğup yaşarken, birden kayboldum

Türk millet meclisi, Türk’ün meclisi

Beni sana biri, sorarsa eğer
Sakın ha sakın bak, doğruyu söyle
Öldü gitti deme, ağlarsa eğer
Toprakta solacak, yapraktır öyle

Umudu kaplamış, aşıktır özü

Sensiz gönlüm kırık, susmuş yüreğim
Koyu bir gölgeye, yol olmuş zalim
Dilimde noktası, cansın meleğim
Ruhunda sevdası, tükenir halim

Yalnızlık aittir, cümleler bitmiş

Eğerki adını anarken ölsem
Yutkunmam zorlanır, tükenir sesim
Göz yaşın yağmurla, aktıkça silsem
Sevda ateşiyle, bitmiş nefesim

Yağan karda aşkın, donar kalırdı

Sen varsan hayatın, başlamış demek
Başladığı gibi, elbet bitecek
Gönüllerde kalan, sevgidir emek
Hatırlaya bilsen, toprak yetecek
Bahattin Tonbul
2.8.2013

Muhabbetle gelen, sonsuz asalet
Muhabbetsiz ona, ulaşamazsın
Gönül kervanında, yarsiz hasılat
Toprağa düşünce, buluşamazsın

Güzel günler bana, yar ile gelse

Sevdan içimde kor
Aşkın ruhumda acı
Yarsiz geçen şu günler
Olmasın sevdanın baş tacı
İnan özlem bambaşka
Aşkın sonsuz denginde

Hakka el açtıkça boşa çevrilmez
Gönül uyandıkça, yalvarmak kalır
İnsan kokladıkça, çiçek seyrelmez
Toprak ıslandıkça, tohum kaybolur

Atarsan tarlaya, taşa gelirse

Sevdamın derdini, dönde bana sor
Yüreğime dolmuş, gel gözünle gör
Solacak yüzümü, ateş sarmış kor
Ruhuma doğacak, toprağınla ör

Şarkılarda diller, söylemez yalan