Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Dünya kazan olsa, kepçesi de ben
Dost elinde gezip, yar bulamadım
Yıldızlar altında, yüzündeki ben
Güneş ocağında, can olamadım

Çok uzaktan bakıp, arkam dönüktü

Güneş ufuktan da, hergün doğuyor
Batacaksa aşkla, söylede batsın
Seven insanlarda, doğup ölüyor
Doğacaksa doğup, birlikte yatsın
Bahattin Tonbul
4.11.2012

Sen fotoğraflardan da
Daha gerçek güzeldin
Onun için bilmem ama
Benim için çokmu çok özeldin
Yüreğimde oynar damarlarımda gezerdin
Sen sendin ama benim için özeldin

Sevdama sevgime,layik değilsin
Nankörlük edip de,herkese gülen
Gönül bahçesinde,hakka eğilsin
Durduğu çevreye,güzel görünen

Bugün yine sevdam,yalnız gezindi

Ben hem sevdim hem de,gerçek sevildim
Sevip sevilmek ne kadar güzel şey
Tükenince ölüp,öyle devrildim
Yaşamda zaman ne kadar kısa şey

Her seven bunları yaşar alemde

Nasıl can diyeyim, ben böyle cana
Yari toprak edip, gömdükten sonra
Alemin içinde, sevdası bana
Günahın sevabı, bittikten sonra

Aşk badesiyle o, yatmış pusuya

İnsanlar büyüdükçe korkular küçülürmüş
Sevenler yürüdükçe, aşıklar seçilemez
Hakikata varınca, sevaplar ölçülürmüş
Can sırat köprüsünden, günahla geçilemez
Bahattin Tonbul
27.7.2013

Alaydım rüyalarımın arasına
Seninle doğan karanlık hayalini
Can sarardım kollarımın arasına
Unutmazdık hiç sevginin mealini

Takmışım anısına ben,o zalimi

Önemi yok bize, haykırma şimdi
Zengini fakiri, bilinmez kimdi
Unutma ki şair, bir çocuk gibi
Seven toprak olmuş, gül hakimdi
Bahattin Tonbul
1.6.2013

O yarin özlemi, kalpde kalmışsa
Seven gönüllerden, ayrılıp ölmez
Acıyı alıp da, boşa salmışsa
Gittiği yerlerde, yalınız gülmez

İçimi üşütür yağmasa da kar