Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Yuvası dağılmış, bir kuş misali
Sırt sırta dönmüşsün, akşam güzeli
Yağmur olup yağsan, sevda misali
Damla olup düşer, nedir özeli

Kader olup yazsa, seni anlına

Yanımda olmadan, kalbimde duran
Selam olsun sana, içimi yakan
Verdiğin ateşle, aşkını kuran
Ruhumda bulunan, yüzüme bakan

Yarinden ayrılan, felaket sayar

Maziler yıkamadı,değmemiş körpe kızı
Tohum saçıp bitmezse,ırmak olup aksana
Saçlarında rüzgarı, göğsündeki son sızı
Ağlayan o gözlere, ateş atıp yaksana

Hastahane önünde, yattım geçti seneler

Gönül yaprakları bir bir düşerken
Bu ne sevgi bu ne, aşktır Allah’ım
Islanan toprağı, tek tek eşerken
Yok olunca sevgin,tükenir ahım

Yaşanan bu alem, zar zor bitince

Ağlayarak Söyletecek

Kaç yıl oldu,sen bu elden, gideli
Rüzgarında yorgun düştüm tut beni
Acıları sağlatacak, bedeli
Ağlayarak sen takmıştın o beni

Kimim ben ben kimim,terk edilmişim
Mutlu günlerinde, saklanan çocuk
Gece rüyalarda,hapsedilmişim
Sesizce içimde ağlayan çocuk

Nedir bu gördüğüm sensiz bir rüya

Zaman gelip gider,mevkiler biter
Bu alemin sonu,vardır be oğlum
Yaralar bedende,kaybolup gider
Merhamet umudu,tüketmez oğlum

Karşı cinse saygı,güleryüzlü ol

Ne kadar safsın,
Hala o sözlere
Sahte bakan yüzlere
Kanıp aldanmaktasın
Sevda aşk çekmişsin ama
Hep aldanansın

Arzuları gelir geçer
Eğer bizi buldun ise
Yar sevdası candan içer
Başka murat aldın ise

Dolsamda içinde nefes

Nasılda sevmişim, o güzel yari
Tek başıma beni bırakıp gitti
Yüreğine ateş, kuymuştu narı
Alemin bağında özletip yitti
Bahattin Tonbul
5.5.2013