Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ruhunda özlenen, sevgini sakla
Yarini daima, gönülden yokla
Vefa ile aşkı, severek akla
Arayan sen olda, toprağı kokla

Sevdası olmayan, kucaklayan sen

Yaşanmışlar yaşadıkları hatırlatır her an
Unutamaz gerçekse yaşayan yaşatan insan
Bahattin Tonbul
1.8.2013

Misafir geldim sana
Seni son kez seveceğim
Eğer izin verirsen bana
Geçmişle ağlayıp kendime söveceğim
Anlatamadım kimseye
Ne seni

Birlikte alıp götürdün bensiz baharını
Yetim kaldı yüreğim
Sen yokken çalmadım kimselerin kapılarını
Çalmam da inan
Mahpus kalsamda sensiz bu dünyada
Beklerim o gelecek sonsuzluğun

Düşlerin peşinde, düşmeyi görsün
Hayaller içinde, yaşatılır aşk
İyilik güçlenir, acılar ersin
Sevdanın altında, ezilirmiş aşk

Keşkeler altında, yok olur isen

Dünyaya aşkını, güneş gibi sal
Sonsuz olan Allah, unutmaz elbet
Ağacın meyvesi, oluşur dal dal
Baki olan ruhun, gönüldür elbet
Bahattin Tonbul
1.6.2013

Bülbül olda ötme, gülü kokla gitme
Sevecek kimsen yok, sakın umut etme
Kalbe girip yitme, toprak olsan bitme
Sen sen olda çok sev, yarini terketme
Bahattin Tonbul
16.11.2013

Kırılmış bütün düşler,sevdim yar seni sevdim
Çevirsene başını,hayaller ülkesinden
Ömrüm hasretle geçti,yaşar iken bir devdim
Dudakların çatlamış,son şarkı sözlerinden

Ne zamanda dinlesem,acın içimde kurur

Boğulur gecenin karanlığında
Yüreğin üstüne yıldızlar düşmüş
Ay şavkını saklar,seyranlığında
Yaprak dalda çıplak,gözleri düşmüş

Şehrin soğuğunda,rüzgar tiz sesli

Ayrı kalmış bekler, kuş yuvasını
Hasret durur gönül, özlediğini
Dalından uzaksa, gül goncasını
Görmek isteyecek, göz sevdiğini

Aşk sevginin dili, dilin sözü özdür