Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sevda beni mecbur etti
Sevgiyi ben mi yarattım
Ölüm onu aldı gitti
Geceyi ben mi karattım

O gidince çok bekledim

Uyan dedikçe uyanıyor o yılan
Hayvan severler koruyor besliyor onları
Aksine büyüyor hepsi duruyor mecliste
Paramızı yedikçe kuduruyor kirlenmiş kanları
Sokuyor seni beni anlasana be,uyutarak o yılan
Dağda taşta arama ilk önce çıkart onu koynundan

Hayatımda bazı şeylerin
Elimde olmadan gitmesine izin verdim
Aklım sıra onu serbest bıraktım
Bana hoş bakanları da hiç umursamadım
Ama sevdim
Bunun böyle olacağını bilmiyordum

Toprakta yeşerir, bütün çiçekler
Ormanın içinde, Akbaşlıyım ben
Rüzgar fısıltısı, doğmuş böcekler
En içli kemanın, çalanıyım ben

Tatlı çeşmelerin, akan suyuyum

Düşlerin peşinde, düşmeyi görsün
Hayaller içinde, yaşatılır aşk
İyilik güçlenir, acılar ersin
Sevdanın altında, ezilirmiş aşk

Keşkeler altında, yok olur isen

Dünyaya aşkını, güneş gibi sal
Sonsuz olan Allah, unutmaz elbet
Ağacın meyvesi, oluşur dal dal
Baki olan ruhun, gönüldür elbet
Bahattin Tonbul
1.6.2013

Bülbül olda ötme, gülü kokla gitme
Sevecek kimsen yok, sakın umut etme
Kalbe girip yitme, toprak olsan bitme
Sen sen olda çok sev, yarini terketme
Bahattin Tonbul
16.11.2013

Gece karanlıkta,
Yalnız meydanlıkta
Kaynar çaydanlıkta
Buharlaşır durur
Sevdamın ötesi

Yıldızlar üstünde
Dünyada yaşardım
Taç olur göğsünde
Gördükçe şaşarım

Belki bir kış günü

Sevdamı atıp gittin, kollarım arasından
Yaşarken yeni doğdun,hayallerinle gelgit
Gönlüme tekrar düştün,göğsümün yarasından
Gözlerimin içinde, gözyaşım olmuş gelgit

Çaresiz aşkın narın,üzerinde tükenmek