Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Bülbül olda ötme, gülü kokla gitme
Sevecek kimsen yok, sakın umut etme
Kalbe girip yitme, toprak olsan bitme
Sen sen olda çok sev, yarini terketme
Bahattin Tonbul
16.11.2013

Kırılmış bütün düşler,sevdim yar seni sevdim
Çevirsene başını,hayaller ülkesinden
Ömrüm hasretle geçti,yaşar iken bir devdim
Dudakların çatlamış,son şarkı sözlerinden

Ne zamanda dinlesem,acın içimde kurur

Ayrı kalmış bekler, kuş yuvasını
Hasret durur gönül, özlediğini
Dalından uzaksa, gül goncasını
Görmek isteyecek, göz sevdiğini

Aşk sevginin dili, dilin sözü özdür

Boğulur gecenin karanlığında
Yüreğin üstüne yıldızlar düşmüş
Ay şavkını saklar,seyranlığında
Yaprak dalda çıplak,gözleri düşmüş

Şehrin soğuğunda,rüzgar tiz sesli

Sevdaların tenha köşelerinde
Acılar yaradır,ağıtmı yakar
Yorgun bakışların,gülüşlerinde
Sevenin özünde,gözyaşı akar

Sitemkar bakışlar,banamı dersin

Gül dertlidir bülbülden
Hasret belki güldendir
Bülbül dertli o gülden
Son çeken büldüldendir

Yari seven gönülden

Yoruldum ben artık, insan olmaktan
Severken korkardım, aşık kalmaktan
Kokacak nefesi, yalnız solmaktan
Dedi ki sevenler, hepsi o kadar

Onun için kalbim, oynar titrerdi

Sevda beni mecbur etti
Sevgiyi ben mi yarattım
Ölüm onu aldı gitti
Geceyi ben mi karattım

O gidince çok bekledim

Uyan dedikçe uyanıyor o yılan
Hayvan severler koruyor besliyor onları
Aksine büyüyor hepsi duruyor mecliste
Paramızı yedikçe kuduruyor kirlenmiş kanları
Sokuyor seni beni anlasana be,uyutarak o yılan
Dağda taşta arama ilk önce çıkart onu koynundan

Bir bardak çay doldur, yüreğim gibi
Kıpkırmızı olup, içime dolsun
Sakın karıştırma, bir sevda gibi
Derdimin ilacı, yalnız o olsun

İçimi ısıtsın, cana can doğsun