Bahadır Rıza Altunay Şiirleri - Şair Bah ...

Bekle bizi, kardelenler gibi açacağız,
Yamaçlarında kanacağız güneşe…
Sevda türküleriyle hız alacağız,
Gurbet çilesi alıkoysa da hasrete.

Köklerimiz ulu bir çınara bağlı,

Kefen, bir gönlün ömürlük aynası,
Yürekte farklı, gözlerde aynısı.
Bazen ak, bazen de toprak karası,
Her bakan kendince, bir suret görür.

Aklı meşgul eder hesap kaygısı,

Her batan gün cihandan çekildikçe
Adeta can çekilir tenden öte
Ölüm emsaldir böyle bir firkate
Gönül düşmüş var mı bu dertten yüce

Ne çare her gurûb ayrılık ise

Maskeli kemancı, gizliyor acımı
Kemanın nağmesi, yaralar canımı
Dostumu bileyim, göstersin vefayı
Aşikâr olsun söz, kör kurşun olmasın

Titrer parmakların, kemanın telleri

Vakitsiz bir insanım,
Vaktin bilinmezliğinde,
Gözlerimi kapadım,
Karanlık geldi hep karanlık…
Aysız, zamansız, uçsuz bucaksız…
Ağlara takılan balıklar gibi

Gençlik, meltem-i deryadır kum tanelerine dans ettiren,
Yaş geçti mi, ne yapsan tutulmaz kum saatinden dökülen.
Bedeni bihaber, hasretidir ruhun tutulmuş rind-i şeydaya,
Ne kadar çabalasa aşk-ı devran, mani olamaz kati vuslata.

Şems misali ufuktan doğduğun an
İsmin pür nur olmuş huzmeler saçan
Mah yüzün ruhumu büyüler inan
Aşk, eser teninde yoktur suizan
Lal oldum bakışına ruh-u revan

Lalezâr içinde gözlerimi kamaştıran beyazın,
İsmini hecelerken aklımı karıştıran bakışın.
Dallarında boğum boğum tomurcukların,
Yapraklarının rengidir ruhundaki saflığın,
Ay teninden saçılır, ruhumda filizlenir varlığın.

Edebi, arsızlardan satın aldık,
Bu yüzdendir edepsiz kalmaları.
Sükût ile ödedik bedelini,
Marifet sanırlar çok konuşmayı.

Terbiyeyi, aklın aynası bildik,

Gözlerinde hapsolmuş mavi ufuklar,
Ruhunun rengini yansıtır alkım tonlar.
Aşkta serenat misali libasta kırmızılar,
Eşsiz güzelliğini ancak kar beyaz saklar.

Gün batımında kızıla açan sarı saçlar,