Mutluluk mu? Yoksa mutsuzluk mu?
Hiçbiri.
Mutluluksuzluktur bu şey.
Yani ne hayatı sevecek kadar mutlu
ne de ölmeyi dileyecek kadar mutsuz
sadece yaşamaya değecek kadar umutlu.
Seni sevmek yıldızları saymak gibi
sonsuz fakat bir o kadar da zor.
Seni düşlemek güneşi görmek gibi
yani içimi ısıtıyor ama
bir o kadar da yakıyor.
Seni hatırlamak Ay'ı hissetmek gibi
Sensiz tanrılar
sesli insanların çığlıklarına
sağır kaldılar.
Bilmiyorum,
belki insanlar duyulmayı hak etmiyorlar
belki hayatı fazlaca ciddiye alıyorlar.
Vedalar mutluluk gibidir.
Ne zaman geldiğini,
içini sardığını
ve ne zaman çekip gittiğini anlayamazsın.
Zordur veda etmek.
Kendinden kendini çıkarıp
Kalbin kalbimin yedeği gibi sanki
benimki olmasa bile seninkiyle yaşarım.
Yüreğim ellerinin arasında gibi sanki
sıcacık ve tam yerine uyumlu.
Ellerini çekersen bir gün yüreğimden
yaşayamaz,
Yokluğun çarpıyor yüzüme
alay ediyor sanki benimle.
Tenimde hissediyorum esip geçişini
dokunuyorsun vücuduma.
Ellerinin hissi yüreğimde atıyor.
Canımın içinden can çıkıyor gibi,
Gözlerimden akan yaşlar
yüreğime damladılar.
Oracıkta yağmuru başlattılar.
Senin orda olduğunu bile bile
ıslatmak istemezdim kalbimi.
özür dilerim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!