Yokluğunda Şiiri - Azra Özmen

Yokluğun çarpıyor yüzüme
alay ediyor sanki benimle.
Tenimde hissediyorum esip geçişini
dokunuyorsun vücuduma.
Ellerinin hissi yüreğimde atıyor.
Canımın içinden can çıkıyor gibi,
yine sana aç
yine sana muhtaç
yine sensiz eksik.
Tamamlanması en zor yer kalbim.
Olduğu yerle attığı yer bir değil.
Gözlerimin seni aradığı her yerden nefret ediyorum.
Seni göremediğim her anımdan çıkamıyorum,
her şey zihnimin bir oyunu olsun istiyorum.
Neyse mutluluğum hep kısa sürer benim,
içindeyken farkında olmadığımdan mıdır
yoksa bittikten sonrasını göremediğimden mi
bilinmez.
Sadece...böyle olması gerektiğindendir belki de,