Ara bağım
Kara gözlü,
gür sesli,
Yorulmak bilmez,
Dirayetli mehtabım.
Sevdama renk,
Moda idi solculuğun o dönemi
O döneme denk geldi Ali'nin solculuğu.
Çevresinde Ahmet'ler, Mehmet'ler, Ayşe'ler,
güzel sohbetlerdi gününü renklendiren.
Konuşur, üst perdeden seslendirirdi duyduklarını.
Anti tez karşısında bulamazdı sentezini.
Daha gün ağarmamıştı
Uyandır demiştin ya kalkar kalkmaz
Sokuldum sessiz sakin bir şekilde yanı başına
Masum bir tebessüm vardı dudaklarında
Gözlerin gülüyordu uyku modundayken bile
Kıyamadım uyandırmaya
Umuda çıkan yolculuk
Bulutlardan selam yolla
Rastlaşanda engellere
Katar katar sevgi yolla
Muhabbeti aşkı yolla
Kelam yolla
Belirsiz bir zamanda tanıdım seni
Ağarmış saçlarıma inat
Nabzın esiri olmuşçasına
Nihayetinde koştum sana
Çok beklediğim de oldu
Olası bir merhaba ya da
Beyaz bir sayfa açtım
Gölgende uyusun diye
Karaladın soldurdun rengini
Hapsettin kurusun diye
Derin uykulara dalıp
Kopardın toprağından hayatı
gün gecede sessiz
gece güne mahzur
alay edercesine geçiyor bir de uzaktan yağmur yüklü bulutlar
kurulmuş köşesine aferist
elinde bir abaküs yıldızları yağmalar
dikkat
kurumaya duracak toprak
tek tek solacak güzelim güller
olmayacak tek bir canlı
alay edercesine geçecek uzaktan
yağmur yüklü bulutlar
neredesiniz
Bir el uzanırsa yarınlara
Karanlıkta soluk alan o yarına
Sözüm, yazgıya bir şerh düşmektir
Kaderin elinde kördüğüm çözmektir
Yorulur mu hiç hakikatin yolcusu?
Yürekte diner mi bu dertli sızı?
Şiirler yazıyorum sana bana aykırı
Beni bensiz yönetene bile
Şiirler yazıyorum labirent misali
On yılları sığdırarak dizelere
Ne söylersen söyle
Ne yaparsan yap




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!