öfkesi kum tanesi sabahında sıcak
ardında bırakmış yıldırımlar kadar çıplar
söylediği bir gün gülünesi heceler
yakıyor yıkmıyor nafile ölüm seferi
gel gör dumura ermeden henüz
bak
en küçüğümüzdü o
kara gözleri fıldır fıldır
yaşıtları üstünde dost arayandı
büyüye değil
düşmanlığa değil
fecrisadık yüreği yıldızlara uzanandı
Sözü ile özü bir diye seni
Özümsemiş idim hata bende mi
Yüreğin yüreğime sarmalamistim
Yarınlara kör bakan hata bende mi
Bende mi ey zalim umarsiz sevgi
gözlerine baktım da yılların ezilmişliğini gördüm
beynin derinliklerinde tohuma durmuş dostluğu
filiz veren bir dal misali sevgiyi
sen benim uzaklardaki dostum
yakınımda hissettiğim
sen ki sanal alemin getirdiği
yarınlarım ateşinde yanarken
Okyanuslar yine biçare bana
Akan gözyaşlarım donarken
aysberklerden oda sunarım sana
yürüsün muradın kendisi adı
yuh döneklere kahpelere
yuh satılık eşya gibi kendini gösterenlere
sakalken bıyıklık taslayan
jilet karşısında yumuşayanlara da yuh
Yüreğinde hüzün
Gözlerinde nem
Saçlarında kardan esaretler saklı.
İsterdim dönsün düne bugün
Dünde inan seni yaşardım.
Gözlerinde kahkaha
bir akşam üstü kaydı bir yıldız
yaktı kor eyledi bende yüreği
o günden bu güne sayfalar doldu
güzel yüzün hasret hasretim oldu
mutluluğu çizen mihrengi gözler
gülüşün kanımda bırakır izler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!