Yavaş yavaş kayboluyor güneş ufukta
Bir günüm daha sensiz bitti bu gün
Yağmur çiselemeye başladı inceden inceye
Hava serinledi birden nemli ve puslu
Islandı yerler toprak kokusu sardı her tarafı
Benden geriye kalan resim mektup şiirler
Oturmuşsun bir taşa elinde de şişeler
Dikip dikip kafana birde ateş yakmışsın
Bütün hatıraları teker teker yakmışsın
Kül olurken onlara baktığını gören var
Gözlerinden öğrendim ben her şeyi
Hüznü neşeyi ve de sevmeyi
Önce gözlerime sonra özüme düştün
Senden başkasını görmüyor gözüm
Gözlerimde özlemin büyüdü durdu
Yürekte yakılan aşk ateşinde
Bin bir çile vardır her bir işinde
Gönül seyyah oldu aşkın peşinde
Yandım ateşinle köze bulandım
Değmedi bu ele namahrem eli
GÖSTERDİN BANA
Yeter artık felek,benden uzak dur,
İlkbaharda kışı,gösterdin bana.
Yüreğime düşürdün ,aşkın odu nu,
Ağlamaz gözlerim çağlayan oldu
Neşeli gönlüme hüzünler doldu
Düşüne düşüne gül benzim soldu
Gülmeyi özledi benim gözlerim
Dediler ki seni başla el almış
Hep böyle küs mü sürecek sevgimiz
Gururdur sevgiye gölge düşüren
Bir inat uğruna sevdiğini yitiren
Sevgiliye ne demeli bilemiyorum.
Ağladı durdu hep bu gözlerim
Mutluluklar uzak durdu benden nedense,
Varlığım her şeyim sonsuz kederde.
Hicranımı,hüzünümü,hasretimi sakladım hep içimde,
Söz geçiremiyorsun kalbine,derinden sevince.
Günlerim çiçek gibi,açıp soluyor,
Gözlerim kalbimin sahibini arıyor.
Nasıl unuturum yaşananları
Aşk tarif edilmez anlatılmaz ki
Bırakıp gittiğin o günden beri
Her zaman ki gibi yine senleyim
Ne kadar güzeldi yaşanan günler
Düşerken aldığım o derin yara
Dizlerimde değil yüreğimdeydi
Kaç seven kavuşmuş gerçek murada
Bütün hayallerim döndü seraba
Dertlerim içimde büyüdü durdu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!