Gözümde başlayan bitti gözümde
Namerde paye yok hiç bir sözünde
Ateş oldum yandım hasret közünde
Bir kerecik olsun gönül almadın
Sefil koydum bundan böyle adımı
Yıllardır gözlerim senin yolunda
Bu ömrüm tükendi bir hiç uğrunda
Hatıralar kaldı yıllar ardında
Soldurdun güllerim gönül bağımda
Dağlar engel oldu senle aramda
Resmin bende kalmış yarısı yırtık
Bakışlar değişik feri sökülmüş
Dudaklar bükülmüş suratın asık
Sona ersin artık gönül cezası
Uykusuz gecenin olmaz sabahı
Vuslat sırtını dönmüş umut surat asıyor,
Saçlarını kim okşuyor kim bağrına basıyor.
Zaman harcadı beni ne düş ne ömür kaldı
Gönül feryadım sessize aldım.
Hüzün sardı beni yine bu gece,
İsmin dudaklarımda tek hece.
Aldın seni benden öksüz bıraktın,
Benim gönlümün hırsızı oldun
Bu günde akşam oldu hüznün kucağındayım
Yarınların adına kapandı umut kapım
Yüreğim pranga da dilim hücre hapsinde
Umutsuz sabahların tükenme anındayım
Çok derinden duydum sesini
Arala diyordun gönül kapını
Aşktan korkar oldu yüreğim
Bu yüzden kapattım gönül kapımı
Bu kalp ne yangınlar geçirdi bilsen
Gönlüm acı çekerken sensizliğin gizinde
Tellerine inceden değdin ah gönül sızım
Ben kendime söz verdim son nefesime kadar
Seni seven bu kalbim senden vazgeçmeyecek
Ayrılık görünüyor kahve fallarımız da
Hüzün sardı içimi sarstı tüm bedenimi
Düğüm düğüm boğazım konuşmaz oldu dilim
Damla damla ter düştü geçenin ayazında
Bu sevda öylesine basit bir olay değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!