Gidenlerin ardından acı veriyor hisler
Nefessiz ve soluksuz kalır seven gönüller
Sevdasından geçemez sonsuz olur sevgiler
Sanma sakın ölümle biter kalpte ki sevda
Mutluluğu düşlerken keder üstüne keder
Hiç haberin olmadı ben acılar yaşarken
Geceden sabaha dek yalnızlığı tadan ben
Sordum vuslat ne zaman dedin daha çok erken
Ne acılar var bilsen şu yaralı gönlümde
Edalı bakışlarla birden aklımı aldın
Nedir bu işve bu naz beni benden aldın
Ne yazık ki sen benim günahım vebalimsin
Yansın bu gönlüm senin aşkınla yansın
Sen yoksan hayatımda yoktur yaşamın tadı
Ayrılıktan söz etme kanatma yaralarım
Kapıyı hafifçe çekip de gittin
Anlamadan dinlemeden beni hiçe sayıp
Duydum ama gitme kal diyemedim
Yine son buldu bir sevdam daha
Silemedim gönlümden sevda pasını
Sevdamı haykırdım sana kaç kere
Ben kalbimle sevdim sense dilinle
Değme artık değme gönül yareme,
Oturdum ağladım ben kaderime
Hani gittiğin gün var ya
Ateş gibiydi siyah gözlerin
Yüreğimi yaktı acı sözlerin
Sevdamı böylece yok edip gittin
Geçtiğin tüm yollara çiçekler serptim
Düzelir sandım sana fırsatlar sundum
Hakketmemiştin amma her kese övdüm
Sana inat yaparak caydım bu gece
Yıllar sonra aklıma düştün bir gece
Gittin ama sanma ki unuttum seni
Ben seni nasıl unuturum söyle sevgili
Katmer katmer oldu yüreğimde ki sevgin
Sen benim gönlümün kara sevdası
Nasılsın rahatmısın gittiğin yerde
Rüzgar artık kara yelden esiyor
Yürekte ki aşkı sildi süpürdü
Terk edip git istiyorsan sessizce
Ölmek içten değil sevda selinde
Nereden çıktı bu veda neden
Renkli bir düş görüyorum
Sonra birden karanlık çöküyor
Simsiyah yalnızlık dolu bir gece
Sen yoksun
Rüyam son buluyor
Birden uyanıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!