Ağlarken yeşil yeşil oluyordu gözlerin
Yanağında gül gibi açardı gamzelerin
İçin için ağlayıp hasretinden yandıkça
Göz bebeklerinde esir kaldı gözlerim
Dilim konuşmaz artık sükut giydirdin aşka
Şu sineme acılar mızrap gibi saplandı
Hasretinden bu gönlüm cayır cayır dağlandı
Ümitsizlik her gece boynumu büküyorken
Bu gönlüm her gün sana daha da çok bağlandı
Kalbimden geçenleri bir görebilseydin ya
Bir sevdiğim vardı yok oldu gitti
Göz pınarlarımı kuruttu gitti
Aşkını kalbimde unuttu gitti
Ağlıyor gözlerim yar diye diye
Gülmek nedir artık unuttu gönlüm
Özenme kimseye,haline şükret,
Alemin evi varmış,arabası varmış sana ne.
Sen elindekilerinin kıymetini bil.
Aç mısın açıkta mı,senden beterleri
Hanların,hamamların,sarayların,
Malın,mülkün olmuş ne çare,
Yeminler etmiştik söz vermiştik ya
Yeminli sevgimiz bitti demişsin
Zifiri karanlık sardı her yanım
Yerle yeksan oldu söz yere düştü
Senden bir haber yok öksüz bıraktın
Yarım kalan bir şeyler var
Yüreğimde hissettiğim
Yerini hiç bir şeyle dolduramadığım
Sen gibi
Sen gittin ya hani
Ben kimseyi
Sevemedim
Unuttum sevmeyi
Senden sonra
Ateşlerde yandı bu kalbim
Sen Gittin
Ne neşe ne heyecan kalmadı bende
Demek’ki alışmışım ben bu kadere
Yağmur misali gözyaşlarım dinmez nedense
Hayallerim yarım kaldı,her yanımı hüzün sardı
Hasretin bağrımı yaktı derinden
Müzmin yaralarım kanıyor inan
Gelmedin hicranla çağlayıp durdum
Gözlerim yollarda kaldı bu gece
Yıllar hızla geçti ardı ardına
Bıkmadı kalemim seni satır satır yazmaktan.
Sayfalar dolusu yazıldın taştın kağıtlardan.
Yinede seni anlatamadım ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!