Bir umutla doğar sabahın ışığı,
Gecenin koynunda sarar karanlığı.
İçimde bir huzur, bir ince sızı,
Ruhumda bir teslimiyet yankısı.
Kalbimin sen diye vuruşunu neden duymuyorsun?
Her ritmi adını fısıldıyor usulca,
Gecenin sessizliğinde yankılanıyor özlemin,
Bir tek sen fark etmiyorsun, bir tek sen duymuyorsun.
Geceyi araladım, gözlerinde kayboldum,
Bir bakışın yetti, ömrüme mühür oldun.
“Gel” dedin, ateşlere yürüdüm korkmadan,
Adını fısıldadım göğe, yıldızlar duydu ardından.
Sonbahar geldi…
Hüzünlü bir gecenin ardına sakladığım mısralar,
Çözülmeye başladı bir bir.
Dilimden dökülüyor kelimeler,
Gidişinin kaçıncı kasımını kutluyorum,
Aslında ben…
Yıllarca kıyıda durmuş bir çocuk gibiydim,
suskun, ürkek,
sevilmeyi bekleyen.
Sana son bir sözüm vardı,
Anılarda hayalin kaldı.
Sevdan beni karanlığa saldı,
Kırdığın yerden sen de kırıl emi.
Bugün bir başkalık var bende.
Yağmur yağıyor yüreğimin her köşesine,
sanki bütün bedenim sırılsıklam.
İçimde tarifi olmayan bir umutsuzluk…
Çaresizce yollara düşersin, her adımda kocaman bir boşluk büyür içinde.
Ağlamak istemezsin, göz pınarlarından iki damla yaş süzülür.
Nefes almak istersin, boğazında bir düğüm vardır, yapamazsın.
Elinden bir şey gelmez, umutsuzca bakarsın ardından.
Nasılsın…
Aklımdasın yine,
Sessizce içimde yankılanan bir düş gibi.
Hiç aklına geliyor muyum?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!