Ayşe Yarman Öztekin Şiirleri - Şair Ayşe ...

Acı, olgunlaşmanın öğüdü…
Üzen ve yıpratan döngü…
Kölesi kalınmaktansa,
Erginleşmeye basamak olsa.

Hırs, karakterde tuz.

“Ağlamayın evlatlarım! ”
“Birlik zamanı yavrularım! ”
“Elden ele güç çatın.”
“Zor günlerinizi aşın! ”

“Hayat fırtına gibi geçer! ”

Her yöne bakan kapılarından,
Bangır bangır davete çağırır.
Dörtbine yakın iş ocağından,
Peri masallarına açılır.

Telaşlı annelerin elinde çocukları.

Sen doğunca başladı
Evrenin kozmik dansı
Uzayın sır bağrında
Şen yıldız şarkıları

Yeryüzü cennetinde

Toraman bir yavru olarak geldin dünyaya...
İlk yürüyüşünü unutmam, yalpalaya yalpalaya...

Anne koynunda, hapır hupur süt emişin,
Diğer yavrulardan, çabuk serpilişin,

Uygar gezegene merhaba deyince,
Patladı evrenimde bir mucize!
O an, zamanı durdurdu!
Hayalli bekleyenlerinin,
Sevinç kaynakları doldu!

Sağlıkta anlamayız.
Değişmez sanmaktayız
Bir gitti mi gider elden.
Acılar yayılır bedenden

Tir tir çırpıyor yüreğim.

Mutlu çek yorganı,
Gömül yatağına.
Yoğun uğraşları,
Didinip başardınsa,
Uykudan tatlı ne gelir sana?

Uyku baldan ballıdır.
Doyumu, kanatlıdır.
Rüyada kavuşması,
Gerçek gibi tatlıdır.

Karanlığı, ay açtı.

Bebeğin, ciğerinden sökülen ilk feryadı, ağlaması…
Mavi gezegende yaşamı seçen, oksijene merhabası…
İlk soluk, ilk duyum, ilk bucalama çabalama!
Yaşam! Seni ilk çırpıda seçtiren ne insanoğluna! ?

Daha gözüm açılmadan, sevgiyi buldum.