Ayşe Yarış Şiirleri - Şair Ayşe Yarış

Düşünüyorum da, geçmiş geçmemiş hâlâ,
hatıralar vuruyor kalbime bir ok gibi.
Alaca bir at koşuyor ufukta,
Sana doğru umutla.

Ben ise kalmışım zamanın eşiğinde,

Gökyüzüne bakıyorum,
belki senin yüzün geçer diye.
Bulutlar şekil değiştiriyor,
biri bana, biri sana benziyor.

Hayata dair şiirler yazıyorum
mürekkebi yaradan akan bir kalemle.
İnandığım ne varsa yenik düşmüştür;
umutlarım, hayallerim, özlemlerim…
Kelimelerim hesap soruyor umutlarıma.
Pişmanlıklar beni değil

İçimde bir çocuk var hâlâ,
elleriyle ışığı tutmaya çalışır
her defasında biraz daha kırılır,
ama yine de gülümser gölgelerin içinde.

Bazen sessizliğime saklanır,

Günler geçiyor, aylar, seneler,
ama içimde sen hâlâ ilk günkü gibi,
Ne zaman; soldurdu seni,
ne de kalbim unuttu yerini.

İnsan, sevmekten korkar
çünkü sevmek savunmasız bırakır tüm cephelerde,
Düşünmekten korkar
çünkü her düşünce bir aynadır kendine,

Dünya dediğim bir tiyatro sahnesi,
rolün ezber, yüzünde bin perde.
Perdeler iner, ışıklar sönünce
alkışlar değil, sessizlik bekler geride.

Kalp Aynası

Ey gönül, sus, dinle Hakk’ı,
her nefeste gizli aşkı.
Nurun sen, taş kalplere değ,
aç gülümsemen, dikenlere ey.

🪷NASILSIN?🪷

Nasılsın bu aralar?
İçindeki çıkmaz sokaklarda mısın hâlâ?
Kendinde çok, medet umduğunda yok musun?
Yoksa kuytu köşende sessiz bir ok musun?

Saçlarıma düşen beyazlar;
her telde bir anı, bir pişmanlık
Yüzümde yılların parmak izleri var.
Ve sabah olur, güneşi doğar,
beyaz bir gölgeyle beni karşılar