Hiçbir şey dışarıdan göründüğü gibi değil aslında... Her insanın içinde hiç sönmeyen, kalbini ince ince sızlatan bir ateşi var. Kimimiz sevdiklerimizle, kimimiz yoksullukla, kimimiz ise hayatımızı zorlaştıran insanlarla sınanıyoruz. Burası dünya; bir imtihan meydanı. Hepimiz kendimize göre bir sınavın içindeyiz. Kanatlarımız var var olmasına ama bazen yükümüz o kadar ağırlaşıyor ki, uçmaya mecalimiz kalmıyor.
Ben de dışarıdan göründüğüm gibi değilim. Tıpkı Musa Eroğlu’nun o meşhur türküsündeki gibi: "Girebilsen bu sinemde neler var, gülüp oynadığım ele karşıdır..." Hâlâ çevremdeki insanlarla sınanmaya devam ediyorum. Ama artık sustum; hepsini Yüce Rabbimin adaletine havale ettim.
Bundan on yılı aşkın bir süre önceydi... Sığındığım o sakin liman, birden kopan fırtınalarla yerle bir oldu. Sebebi ben değildim çok şükür ama büyük bir bocalamanın, tarif edilemez bir zorluğun ortasında kalıverdim. Her şeye yeniden başlamak gerekiyordu. Çok darda kaldığım ama asla isyan etmediğim günlerdi.
Bir şiir, geçmişteki bir hatıranın
sıcaklığını fısıldar.
Bir şarkıysa şimdiki zamanda
o hatırayı yeniden yaşatır.
Dünya yorgun be kardeşim, dünya yaralı,
Kalbinde savaşların, açlığın, haksızlığın ağır çuvalı...
Zalim kanlı sofrasında pazarlık ediyor;
Dünya bugünlerde mazlumların toplu mezarı!
Ayşe Keleş
Puslu bir geceyim ben,
notaları hüzün kokan bir şarkı.
Uyuyan kentin sessizliğinde,
İçimde bir martının yuva bulma telaşı.
Fırtınalara kafa tutan bir yelkenim bazen,
bitmez içimdeki durgun bir liman arayışı.
Senden sana
bir yolculuk yap bu gün.
Cesur yüreğinin makasını eline al
Ne kadar hüzünlü fotoğrafın varsa hayatından çıkar.
İnandığından daha cesursun,
Ruhum sular altında,
Kalbim fırtınanın ortasında
bir yelken.
Gece bıçak gibi, keserek geçiyor içimden.
Anla işte,
Vefayı, merhameti, sadakati sevgi yarattı
Fırtınanın içinde o sönmeyen bir mum yaktı
Yaktı yıktı geçti de kötülük
Selin ortasında yıkılmış bir ev bıraktı
Ayşe Keleş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!