Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Bi uzun hava çekersin doğunca
Düşe kalka ağlarsın hayat boyunca
Hata yapa ders ala ala doğruca
Öğrenirsin öldüm der yaşadıkça

Hele kadınsan kafir duyunca

Gözlerde ölüyüde gördüm diriyide
Bilemedim hacet can demeyide
Bir koşu koyunların gütmeyide
Tabi Yavaş yavaş öğreniyorum

Kalplerde sevgiyide gördüm eride

Hayat vura vura öğretir
Durdursalarda biletir
Yalan dünya dedirtir
İyilikler cennete getirir

Ölüm yaşamayı öğretir

Öğrettiler ki faydası var ,
Sadece düşünüyorlardı,
Kendilerini bükülen kolları içeri,
Ne üzücü değil mi bencillik...
Gözleri can dediği canı bile
Ne yapsan bilmezler nafile

Beni ben yapan hayallerim
Düşlerim hep düşlerim
Yaşanır elbet gerçeklerim
Ben hep o günü beklerim

Hiçlikten direk gelmelerim

O güzel kız da gitti...
Valizinide almadı ..Öyle dingin öyle sessiz,
Bir kuş ,hatta bir çocuk gibi oynamaya gitti ...
Hayat bu acımaz ,el bu acımaz ,
Öğrenmeye meyilli sevmeye gönüllü gibi,
Cici mavi jean ve gökyüzünü andırann bi kazakla,Üşüyordu saçları çocukluğundan, öksüzmü sanmıştı kendini?Boş bir kutuda mı hissettirmişti ,yüreği o ara ?bilmediğin serde varoluşamı itildin ?Sensiz bu odalar sessiz kaldı.

O ki çelik zırhlı bir duvar
Yıllar birbirini kovar
Asar ,susar ,savar
Can bedenden naçar

O ki açmayan bir bahar

Bir şeyler olacak gibi..
Kara karga bak avaz avaz ,
Karşımda şeytan kılar namaz,
Bu ne cüret bu ne patavat ,
Astar ister kabahat,
Kurbanlık koyunlar serilmiş ,

Hayal hayal olalı ,
Böyle dolup taşmamıştır
Yürek yürek olalı ,
Böyle cesaret görmemiştir.
Sevgi sevgi bulalı ,
Böyle sevgi sunmamıştır,

O leyla tam bir sürgün..
Af çıkmış gibi korkak ve özgür ,
Mavi bir gece ayın ışığında
Poyraz gölgemin ürkek adımları
Zil zurna unutmuş gibi aşkları
Hele o sokak yankıları hele