Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Sevgin git gide büyüyor
Doldu da taştı duruyor
Adın dudaklarımı süslüyor
Ben sana tutulmuşum meğer,

Ayaz olsada hep bekliyor

Ne özledim yeşil çayır üstüme
Kokusu vurur burnuma özüme
Memleket görününce gözüme
Bir burukluk çöker benim yüzüme

Sarı başak, altın mısır köz üstüme

Uzaktan hayran kaldığıma ,
Yakınlaştıkça eksik hissettim,
Öyleydi gerçekten ..
Merhaba deyip sokuldum sana
Bir hoş seda bir hoş eda ile
İnsan bi seccadeye birde aşka

Merhaba ılıksınız,
Taze sergüzeşt gecesi ,
Üç maymunu oynuyor,
Görmedi ,bilmedi ,duymadı
Binbir renklileri duydun mu?
Mis gibi hanimeli kokuyorlar

Kimse duymadan,
İçimizde sessizce bir hal
Zaman aşımına tutulduk,
Çiçekli bahçelerden geçerken
Sensizliğimle uyandı gün
Herşey aynı bıraktığın yerde

İnsan mertebesi en yükseklerde ,
Erişmek zor fakat imkansız değil,
Usta gibi hayatın ellerinden canla ,
Bir öğrenci gibi dersini veriyor başla..
Mücadelenin sonu insan olmak.
Ölmeden erişmek dileğiyle..

Mesela ,temiz her yer tertemiz
Elleri suya sabuna getiririz
Dünya yalnız, evler difriz
Bahçede ki gül esrarengiz

Pencere'de çocuklar eksiz

Ne güzeldi ilk gibi kalsaydık
Ve sen bana sabahın nurunda
Uyan düşün şiirler yazıyordun
Mest oluyorduk vallah yar yar

Ne güzeldi ilk gibi kalsaydık

Mevsimlerden ne haber?
Anlatmaya kalksalar,
Yağmur neden ağladığını,
Güneş neden yandığını,
Ay'ın neden uyumadığını,
Yıldızların neden uzak olduğu,

Meyletme sarı geceler
Alır alırda yolar bizi can
Sonbahara döner her yan
Yapraklar meltemlere karışır
Kuru azda direnen yelkenli san
Yırtılır sevdiğinden duyduğunda