Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Çocuklar anne diye bağırıyor,
Koca çorap nerede diye bağırıyor,
Ahlak edep hep kadına bağırıyor,
Cennet dedikleri her gün ağlıyor,
Çocuklar kadınlar bilinçlice katlediliyor,
Canlar öldürüp diri tutulmaya çalışılıyor,

Neredesiniz martılar ?
Sesim içimde yankılar
Öksüz yetim boğazlar
Eşlik eder size Çığlıklar
Damdan sarkan buzlar
Sevgiyi bekler erimezler

Gün aydı mı demeliyim
Canmıyım elmiyim
Bucaksız bir göçebeyim
Neredeyim neredeyim

Kışmıyım güneşmiyim

Gülen ben ağlayan yanıma kızıyor
Can ise bak gülemediğine ağlıyor
Öylede olmuyor böylede olmuyor
Ne yapsak birtürlü yaranılmıyor

Seven ben sevmez yanıma kızıyor

Ne zaman kimsesiz kalsam ,
Yemyeşil dağlar göğsünü gerer ,
Buradayım der korkma karşında,
Bir rahatlık verir dağ duruşunda ,

Hiç gelmeyecektin niçin sevdin
Bunca yıl beklettin seviyorum dedin
Hep aşk istedim sen yokluk verdin
Pervazımdan senli gülleri bak devirdin

Gelme istemem artık benzim soldu

Heryere sığan şu can
Bir kendime sığmıyor
Görünüş duvar alçıpan
Güneşli hayaller kuran
Gecelere günden akan
Durup durup kanayan

Seninle bir var bir yok gibiyiz
Polemiye giremem canım
Beynime yeni format attım
Oyun cocukların işi canım
Ben evcilik oynamak istiyorum
Seninle bir var bir yok.gibiyiz

İlk önce anadan kesildik
Birde hergün oruç tuttuk
Sonra bir gönüle girdik işte
Hayal kırıklığında solduk

Sırma dişleri o görüş

Saf ve masum doğunca öğrenirsin
Kötülüğü iyiliğe boğunca öğrenirsin
Hayat boyu büyüyerek hep ögrenirsin
Çektiklerinden çok geçip gözlemlersin

Saf ve masum sevince öğrenirsin