Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Sessizce geldik biraz ağlamaklı
Bir tokatta attı kalbimiz rengi kınalı
Belediler kundağa güvenmiş kanalı
Annelerin yüzü tanıdık tanrı sanalı

Kimsesizce kaldık biraz ağlamaklı

Mart ayı iki dizim çenemde
Ellim kolum bağlı bir şekilde
Yönüm gözlerim pencerede
Ruhum o mavi çerçevede

Gökyüzü olağan güzelde

Havayı soğuk ayaz alır
Usul usul yağar çiyi kalır
Çiçekler uykuya bayılır
Rüyalar gökten salınır

Karanlık çöküyor ayılır

Seni rüyalarından kaçırsam
Dudağına buse kondursam
Sırılsıklam sımsıkı sarılsam
Yağmurların olupta yağsam

Seni özlemlerden aşırsam

Yaşamak diyorum her gün
Sabah güneşini görecek kadar
Güzel ve yaşanası
Bir yudum çayının tadında
Bir dilim kızarmış ekmek ve
Geceden kalma

Sabahın ilk ışıkları,
Yıldızlar açik ton mavide
Duru bir şekilde apansız
Geceye kırılmışcasına
Gidiyorlardı...

Sabahları denizler demliyor,
Bir çocuktur evden kaçıyor ,
Ruhuna uzan okşanmak istiyor ,
Dokunuşlar aşk ben ve kumlar..

Gülmediğimde saklıdır acılarım
Tebessüme yatkın dudakla ayıklarım
Rüyalarımda seni dost diye sayıklarım
Döner durur düşünceler sabahlarım

Ağladığımda saklıdır akıttıklarım

SABAH MUSİKİSİ
Dökülüyor ken bir bir karanlık
Doğmaya hazırlanır ken aydınlık
Yıldızlar da aheste aheste ayrılık
Sabah musikisi baş rolü dünyalık

Horoz ötüyor uzunca
Güya güne ışık tutunca
Minareden ezan duyulunca
Sabah olmuş boylu boyunca

Yaz kış karışmış yolunca