Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Sen bir serçe olsan bende kanadın
Uçsak uçsuz bucaksız yerlere
Kimse tanımasa kimse bulamasa
Dağlar saklar yine yıllara utanırım
Bir gece vakti uyusam sessizce
Ne bir inleme ,ne bir iz ılgaz ılgaz

Sen bizi hiç haketmedin..
Sevgimizi iki elinle ittin,
Hadi ben neyse ya melek?
Gönlümden zorla gidince,
Herşey değişti biliyormusun,
Artık eski benden eser yok,

Yıldızlar söndü artık çok geç
Pencerelerde gözüm hiç yok
Yalan sözlerine karnım tok
Ah vefasız sen böylemiydin

Güneş doğmuyor gün eski keş

Çiçekleri çocuklara benzetirim,
Renk renk açılmayı bekleyen
Tomurcuk tomurcuk
Güneş ister, su ister
Dalında coşmak ister
Kökü sağlamsa elbet

Zaman bir kulaç gibi şakağında,
Gurbet sancısı özlem satır satır ,
Kirpikler çarpışıyordu, mürekkeple,
Sendin beklediğim o mektuplarda

Konuşamadığımı yazardımda,

Sen gülünce ilkbahar olurdun
Güllere çıplak elle dokunurdun
Kana kana gün doğuşu olurdun
İçerek busede sanki boğuşurdun

Anlat anlat bitiremedim,
Seni kendime yetiremedim ,
Ne yaptım sa getiremedim
Sen hazan ben bahar idim

Bahçeden güller demledim

Bir şiir de bana yaz demişsin
Okudum buğün son mektubunu
Son ayrılık bu son yolculuk seninle
Seni anlatamam kıskanırım ben

Sevdiğim dedin anlat beni

Yokluğun koymuyor artık o kadar
Üşümüyorum bile iliklerime kadar
Yüreğim bile hasret ellerime kadar
Seni beklemiyorum sabaha kadar

Nefesim daralmıyor artık o kadar

Seni bir ben,
Birde yaradan bilmeli,
Herşeyden gidiyordum da
Bir senden gidemiyorum.
Bilmiyorum aslı neydi?
Sancılı yağmurların