Aynı Şeyler Şiiri - Mevlüt Bektaş

Bir kalabalık tenhayım.
Şehrin, en ücra yerinde.
Kaldırım taşları basarken, üzerime.
Senli, isimsiz şiirim, şimdilerde.

Bildiğim tüm mevsimler, bende soldu.
Duvarda, eski aşklardan bir ayrılık kaldı.
Kör karanlıklarda.

Senin gelme saatlerindi,zaman.
Geç kalmışlığın, son demleri.
Akşam, yavaş yavaş çökerken, ufukta.
Avluda çiçekler, bir garip telaşta.

Zaman hiç fark etmez, geldiysen, hoş geldin.
Otur şöyle gönlümün yamacına.
Benden konuşacak değiliz.
Sen ne yapmaktasın.
Dedim ya beni boş ver.
Hep aynı şeyler, yokluğun, yokluğum