Aynı Göğün Kulları III

Yıldızlar barışmasa ne çıkar, biz toprakta mühürlüyüz,
Kaderin o kördüğümünde, aynı boyun borcuna mühürlüyüz.
Felek sırtını dönse de, fecre inanan gönüller gibi,
Aynı göğün kullarıyız biz, aynı sızıya bürünlüyüz.

Sen bir ucundasın ufkumun, ben diğer ucunda,
Ama bak, kuşlar bile aynı rüzgârın avucunda.
Hangi yana kaçsan, gölgem ayaklarının ucunda,
Ruhumuz bir kere yazılmış, evrenin o en gizli sonucunda.

Biliyorum, yollar eğrilip bükülecek,
Zamanın pası eninde sonunda dökülecek.
O imkansız dediğin kavşak, önümüze serilecek,
Ve ayrılık, vuslatın önünde diz çökecek.

Uzaklık dediğin, gözün gördüğü bir yalandır sadece,
Kalbimin pusulası seni gösterir her gece.
Güneşin doğduğu her yer, ellerinin değdiği bir eşiktir;
Kaçtığın bütün yollar, eninde sonunda bana çıkacaktır.