Arafta Ki Sızı Şiiri - Yiğit Efe Kuluş

Ne cennetin o yeşil bağı,
Ne cehennemin yanan dağı.
Ördüm ruhuma gam ağı,
Elim kolum bak, bağlı kaldı.

​Ateş uzağım, gül yabancı,
Dinmedi içte eski sancı.
Araf denilen bu dar hancı,
Bütün varımı benden aldı.

​Gözüm ne nuru ne nârı seçer,
Ömür bu boşlukta hep geçer.
Ruhum bir kadeh zehri içer,
Umut sığ bir suya daldı.

​Bir yanım uçurum, bir yanım duvar,
Ne bir çıkış var, ne bir diyar.
Zaman dursa da dünya döner,
Sanki her saniye bir yıldı.

​Ne tam ölüyüm, ne sağ mıyım?
Bilmem ben hangi çağdayım?
Çıkmaz bir kara kavgadayım,
Ömrüm bu sükutta alçaldı.