Avucunda Bir Zindan Şiiri - Yiğit Efe Kuluş

Tam menzile vardım, bitti derken yol,
Meğer bir uçurum, bir derin boşluk...
Kırıldı kanadım, kurudu bu kol,
Ruhumda bitmeyen sağır sarhoşluk.

İstikamet yanlış, pusulam bozuk,
Ziyan olan ömre çekilir yazık.
Bağrıma saplanan o paslı kazık,
Kendi ellerimle sunduğum loşluk.

Sırtımda dikişsiz, derin bir yara,
Dost dediğim eller hep vurdu dara.
Tuttuğum her dallar döndü bir nara,
İçimde fırtına, dışta bir hoşluk.

Yutkunmak imkansız, düğümlü hece,
Varlığım kendime karanlık gece.
Bir el uzansın da çeksin gizlice,
Bende kalan tek şey, koca bir hiçlik.