Aynı durakta Şiiri - Gece Gözlü

AYNI DURAKTA

Bir otobüste başladı bizim hikâyemiz,
kalabalığın içinde tek bir bakışla
bağlandım sana.
Sanki bütün yollar
o gün gelip senin gözlerinde durmuştu.

Hafiften Cengiz Kurtoğlu çalıyordu,
sesler usulca birbirine karışıyordu.
Şarkının en duygusal yerinde
denk geldi gözlerimiz…

O an
sanki dünya bir anlığına sustu.
Ne otobüsün gürültüsü kaldı,
ne yanımızdan geçen insanlar;
yalnızca sen vardın,
bir de içimde ansızın uyanan
o tarifsiz çarpıntı.

Ellerin ellerime değdiğinde
gözlerine baktım.
Şarkının sözleri arasında
bir kez daha göz göze geldik.
Ve o bakışta
kalbimize ılık ılık
bir aşk aktı.

Ne adını sormaya cesaret ettim,
ne de o anın büyüsünü bozacak
tek bir cümle kurmaya…

Kimi aşklar konuşmadan başlar;
bir bakış yeter,
bir dokunuş yeter,
bir çift gözün içinde
ömürlük bir yer bulmak yeter.

aynı durakta indik.
Şehrin kalabalığı arasında
yan yana yürüdük usul usul.
Sanki yıllardır tanıyormuşum seni,
sanki o yol
bizi birbirimize ulaştırmak için
o gün yaratılmıştı.

Adımlarımız yavaştı,
ama kalbimiz acele ediyordu.
Sen yürüyordun yanımda,
ben ise içimden
“Bu adam, hayatımın
hangi eksik cümlesini tamamladı?”
diye soruyordum.

Belki bir otobüstü sadece…
Belki kısa bir yolculuk.
Fakat ben o gün anladım:
Kimi insanlar hayatımıza
bir durakta girer,
bir bakışla yerleşir
insanın bütün ömrünü
tek bir ana sığdırır.

Bizim aşkımız da böyle başladı;
bir şarkının en duygusal yerinde,
iki çift gözün buluştuğu anda…
ben,
o gün aynı durakta indiğim adamı
kalbimde hâlâ
hiçbir durakta indirmedim.

Sonra günler geçti…
Otobüsler gelip geçti,
duraklar değişti,
şehir artık aynı şehir değildi.
Ama ben ne zaman
uzaktan bir şarkı duysam,
o günün içine dönüyorum.

Cengiz Kurtoğlu’nun
ince ince süzülen o sesi,
senin gözlerin,
ellerinin ellerime değdiği an
ve aynı yolda yan yana yürüyüşümüz…
Hepsi hâlâ içimde.

Biliyor musun,
insan bazen birini yıllarca tanımaz
bir bakışta tanır.
Sanki ruhu,
öteki ruhun gelişini
çok önceden beklemiştir.

Sen benim beklemediğim anda geldin;
ama kalbim seni
sanki yıllardır bekliyormuş gibi
hemen tanıdı.
Şimdi ne zaman bir otobüse binsem
gözlerim kalabalığın içinde
seni arıyor.

Belki yine bir şarkı çalar,
belki yine en duygusal yerinde
iki yabancının gözleri buluşur.
ben biliyorum…
O ilk bakışın yerini
hiçbir bakış dolduramaz.
sen benim için
bir otobüste başlayan
sıradan bir yolculuk değildin.
Sen,
bir şarkının içine gizlenmiş
en güzel cümleydin.

ben o cümleyi
bir kez kalbimle okudum.
Sonra hayatın bütün yollarında
aynı yere vardım:
Sana.
Belki o gün aynı durakta indik,
ama aşkımızın durağı
hiç bitmedi.
bazı yolculuklar
bir durakta sona ermez…
Kimi insanlar,
insanın kalbine bindi mi
ömür boyu orada kalır.
GeceGözlü