Kandil gibi yanalım
Beratımız alalım
Vakit çok geç olmadan
Hatrınızı soralım.
Berat geldi haneye
Zümrüd-ü ankayım ben
küllerimden doğarım.
çıkmaz bir yolum
upuzun
gider yine gelirim.
dipsiz okyanusum
Otuz sekizindeyim hayatın
sanki,
otuz asır yaşlanmışım
en çetrefil yollarından
yalnız ben tırmanmışım.
Ben bir uçurtmayım gökyüzünde
Bulut bulut dolaşırım hayalleri
Rüzgar benimdir gökyüzü benim
Özgürlük bendedir mutluluk benim
Gökyüzünün tüm renkleri
Yar gül bana gül bana
Lale sana gül bana
Menekşe gözlü yârim
Bir kerecik gül bana
Bir bardak çayda demlenir efkarım
Her yudumunda yeniden doğar
Yeniden büyür içimdeki çocuk
Bakır demliklerde damıtırım acıyı
Dumanı üstünde hayaller kurarım
Çerkez’in kahveden uzanırım ötelere
Bir damla yağmurum ben
Göçmen bulutlardan
Azgın şehirlere düşen
Tut beni ne olur
Taşı kum çöllerine
Ben,
Aforizma
-I-
koca kentlerde
deniz gözlü kızlar bilirim
altın saçları tellere dolanmış
Bundan maada yok takat dizimde
Mazide olanlar kaldı gözümde
Bin bir çizgi nişan oldu yüzümde
Felekten gönlüme ah-u zar kaldı.
Aydın YILMAZ
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!