Aydın Gürz Şiirleri - Şair Aydın Gürz

Sen hüznü soluduğumda,
aklıma gelen bahar gülüşlümsün.
Cennet mi sakladın bakışlarının sinesine. Ateşe düştüğüm de su taşıyan karınca hayalimsin.
Saç tellerinin içinden özlediğim ormanlar alevleniyor.
Oysa sen karasal iklimimde maviye uzanan göğün rengisin.
Ben telâşınım ne olduğunu bilmediğim zamanlarda.

ÖZLEDİM

Çok uzun geçti bu gece
Sabah erken uyandım
Kalktım etrafa bakındım
Güneş açmış dünyamda

kimi zaman özledim
diyemezsin
öz... dersin tıkanır kelimeler sözünde
aslında deli gibi özlemişsindir özünde...

aydın gürz

Özledim Seni

özledim seni
böyle anlatması kolay değil
öyle şöyle anlatamam
yakınımda olsan

bazı şeyleri yaşamak lazım...
veyada iyi bir izleyici, iyi bir okuyucu, iyi bir dinleyici olmak lazım
hayat hep böyledir günün birinde hiç bir anlamı olmayan bir şey; çok farklı bir zamanda çok şey ifade edebilir bize...

aydın gürz

Okur yazarım ben
Bazen okur
Bazen yazarım ben
Hayat bir oyunsa
Gün gelir elbet
Bozarım ben

olur
gün gelir
bulur
heceler kifayetini
olur
gün gelir

Okyanus

Su ol
Buhar ol
Bulut ol
Yağ yağmur gibi içime

Ben
dünya kadar
büyümedim hala;
sadece
bir kum tanesiyim
kendi okyanusum da

Ben ise hayatı, alemi gezdim durdum
Baktım arkama ne oldum ne de öldüm
Bildiklerime övündüm, cümleler kurdum
Kelimeler geldi dilime bine bölündüm

Bir kapı aralandı bir kapı arasından Düşünsem dursam bir bölümdüm