Bazı insanlar; güçlü olmak zorunda bırakılırlar,
Bazı insanlarsa güçlük karşısında baka kalırlar.
Aydın Gürz
Bir gül bıraktım
kapına
sessiz bir gece gibi
üstünde sevda kelimeleri
soğuktu ayazdı
görürsen yüreğine
Çiçek açacak şimdi bugünler
Bak baharlar geldi kapımıza
Ağlayacak zamanlarda bile
Gülecek neden lazım yarınımıza
Aydın Gürz
Bir kapı açılır elbet
Gülen gözler bakar sana
Sen biriktir güzel şeyleri
Güzellikler yol gösterir sana
AYDIN GÜRZ
Bir gül masalı yazdım sana
Seninle başlayan
Fakat, seninle sonu olmayan
Ayrılıkları ben yazmadım.
Kavuşmak içindi yazdıklarım.
Geride boynu bükük umudum.
Hayat ona hep kötü yol seçmişti.
Günlerce içip kendinden geçmişti.
Sevdiğinden her zaman kaçmıştı.
Yetiştirdiği onca gülü bile solmuştu.
Sevdi, sevdiğini diyememişti.
Gözlerin geldi
Döküldü mısralara
Ben bir şey yapmadım
Cümleler döküldü yarınlara
Aydın Gürz
gözlerin aşkla gülüyor,
gül uyuyor ve uyanıyor.
gonca oluyor açıyor;
adını soruyor
gözlerin gül gibi gülüyor
gözlerim gözlerinin rengine muhtaç
gözlerini gözlerimin rengine aç
bu gönül ne hasta nede sensin ilaç
yüreğinin kapılarını sonsuz aşkıma aç
Aydın Gürz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!